آبگیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برکه‌ای مصنوعی مخصوص پرندگان در باغ‌وحش برلین.

آبگیر یا بِرکه به جایی گفته می‌شود که مقداری آب در آن جمع شده باشد[۱][نیازمند منبع].

در جنوب و مرکز ایران به‌ویژه دراستان هرمزگان و جنوب استان فارس به آب‌انبارهای زیرزمینی برکه گفته می‌شود.[۲][۳]

زیباترین و باشکوه‌ترین برکه‌ها در شهرهای بندرعباس و بستک و بندرلنگه بنا شده‌اند[نیازمند منبع]. بزرگترین برکه، برکه‌ای است به نام گنج البحر یا کل که در شهرستان گراش فارس بنا گردیده‌است. این بنا در دوره صفویه ساخته شده است[نیازمند منبع].

پانویس[ویرایش]

  1. الکوخردی، محمد، بن یوسف، (کُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِیةَ عَلی ضِفافِ نَهر مِهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River) الطبعة الثالثة، دبی: سنة ۱۹۹۷ للمیلاد.
  2. محمدیان، کوخردی، محمد ، “ (به یاد کوخرد) “، ج۱. ج۲. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۳ میلادی.
  3. محمدیان، کوخردی، محمد ، (شهرستان بستک و بخش کوخرد) ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.

نگارخانه[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آبگیر موجود است.

فهرست منابع و مآخذ[ویرایش]

  • محمدیان، کوخردی، محمد، “ «به یاد کوخرد» “، ج۲. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۳ میلادی.
  • الکوخردی، محمد، بن یوسف، (کُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِیةَ عَلی ضِفافِ نَهر مِهران) الطبعة الثالثة، دبی: سنة ۱۹۹۷ للمیلاد.
  • محمدیان، کوخردی، محمد ، (شهرستان بستک و بخش کوخرد) ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.

جستارهای وابسته[ویرایش]