شاه‌میگو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شاه‌میگو
محدوده زمانی: Valanginian تا امروزه
شاه‌میگو
وضعیت بقا
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
زیرشاخه: مهره‌داران
رده: خزندگان
Division: سخت پوستان
تیره: نفروپیدا
جیمز دوایت دانا، ۱۸۵۲

شاه‌میگو (لانگوست، همار، کٌرکند، خرچنگ دریایی چنگال دار) گونه‌ای ویژه و جهش یافته از خرچنگ که از دیدگاه اندازه، بزرگ تر از خرچنگ است. شاه‌میگو از خانوادهٔ نفروپیدا (به انگلیسی: nephropidae) و در برخی از دسته بندی‌ها از خانوادهٔ هوماریدا (به انگلیسی: homaridae) است. این جانور دریایی به عنوان غذا در آمریکای شمالی از سدهٔ ۱۹ رواج یافت. خرچنگ‌ها به عنوان غذای دریایی بسیار باارزش‌اند و از لحاظ اقتصادی مهم هستند و اغلب یکی از سودآور ترین کالاها در مناطق ساحلی‌ای که آنها زندگی می‌کنند هستند. اگرچه گروه‌های مختلفی از سخت‌پوستان به عنوان خرچنگ دریایی شناخته می‌شوند، اما این نام بیشتر برای خرچنگ‌های چنگال دار مناسب و مرسوم است.

شاه‌میگو دارای گونه‌های متفاوتی است.



ارزش غذایی[ویرایش]

شاه‌می‌گوی آمریکایی پخته شده
SteamedLobster.jpg
لابستر کامل بخارپز، چنگالها شکسته شده و دم جدا گشته است
مواد مغذی در هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ اونس)
انرژی ۳۷۲ کیلوژول (۸۹ کیلوکالری)
کربوهیدرات‌ها ۰ g
قندها ۰ g
چربی ۰٫۸۶ g
چربی اشباع شده ۰٫۲۰۸ g
چربی تک‌اشباءنشده ۰٫۲۵۳ g
چربی چنداشباءنشده ۰٫۳۴۰ g
پروتئین ۱۹٫۰ g
تیامین (ویتامین B۱) ۰٫۰۲۳ میلی‌گرم (۲٪)
ریبوفلاوین (ویتامین B۲) ۰٫۰۱۷ میلی‌گرم (۱٪)
نیاسین (ویتامین B۳) ۱٫۸۳۰ میلی‌گرم (۱۲٪)
ویتامین ب۵ (B5) ۱٫۶۶۷ میلی‌گرم (۳۳٪)
ویتامین ب۶ ۰٫۱۱۹ میلی‌گرم (۹٪)
اسید فولیک (ویتامین B9) ۱۱ میکروگرم (۳٪)
ویتامین C ۰ میلی‌گرم (۰٪)
کلسیم ۹۶ میلی‌گرم (۱۰٪)
آهن ۰٫۲۹ میلی‌گرم (۲٪)
منیزیوم ۴۳ میلی‌گرم (۱۲٪)
فسفر ۱۸۵ میلی‌گرم (۲۶٪)
پتاسیم ۲۳۰ میلی‌گرم (۵٪)
روی ۴٫۰۵ میلی‌گرم (۴۱٪)
درصدها نسبی‌اند
منبع: [۱]

منابع[ویرایش]

  1. "Nutrient data for 15148, Crustaceans, lobster, northern, cooked, moist heat". National Nutrient Database for Standard Reference, Release 24. USDA Agricultural Research Service. March 30, 2012. Retrieved July 17, 2012. 
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Lobster»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۶ آوریل ۲۰۱۲).