دندان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دندان ساختاری منظم، سپیدفام و کوچک در دهان یا فک مهره‌داران است که برای خرد کردن خوراک مورد استفاده قرار می‌گیرد. برخی جانوران ازجمله گوشتخواران، از دندان برای شکار کردن یا دفاع از خود نیز بهره می‌جویند.

ماهیت[ویرایش]

ریشهٔ دندان‌ها در لثه قرار دارد. اگرچه جنس دندان از استخوان نیست، اما از بافت‌هایی با سختی و تراکم بالا به‌شمار می‌رود. بافت‌های سلولی که در نهایت تبدیل به دندان می‌گردند، از چینهٔ جنینیِ برون‌پوست حاصل می‌شوند.

منابع[ویرایش]