سنجاب
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع بر طبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
| سنجاب | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 سنجاب خاکستری شرقی
(Sciurus carolinensis) |
||||||||||
| طبقهبندی علمی | ||||||||||
|
||||||||||
|
|
||||||||||
|
پرشمار است: سنجابان را ببینید. |
سَنجاب یکی از انواع جوندگان است از خانواده سنجابان (Sciuridae) و جنس آن جنس سنجابها (Sciurus) نام دارد.
[ویرایش] سنجاب زمینی
اگر یک سنجاب زمینی با یک مار زنگی که در کمین او نشسته است مواجه شود ،سنجاب سعی میکند که از خود دفاع کند و پاسخ دفاعی اش نیز بسیار خارق العاده و شگفت انگیز است. سنجاب زمینی معمولاً با مشاهده مار، آرام و بی سر و صدا سر جای خود ایستاده و در مقابل شروع به تکان دادن دم خود میکند، با پاهای خود شروع به پرتاب سنگ کرده و حتی ممکن است گاز نیز بگیرد. دم سنجاب زمینی به هنگام نبرد با مار زنگی بسیار گرم میشود و از خود امواج مادون قرمزی ساطع میکند که موجب به هم خوردن تعادل مار زنگی شده و باعث لغزیدن و لیز خوردن آن میشود.
[ویرایش] سنجاب پرنده
این سنجاب ها برخلاف نامشان پرواز نمیکنند بلکه در واقع پرشگران بسیار ماهری هستند. آن ها از شاخه درختی به شاخه دیگر پریده و در هوا شناور میشوند.
سنجاب پرنده میتواند به اندازه طول یک زمین هاکی بپرد. این نوع سنجاب، روش پریدن خاص خودش را دارد که با فرم بدنش هماهنگ است. فاصله بین دست ها و پاهای حیوان، با پوست نازک و انعطاف پذیری پوشیده شده که «پاتاجیوم» (patagium) نام دارد. سنجاب پرنده هنگام پریدن، دست ها و پاهایش را از هم باز میکند و در اثر فشار باد بر پوست نازک بین دودست و پایش میتواند مثل یک کایت در هوا شناور شود. طراحان لباس چتر بازی از فرم بدن سنجاب های پرنده در طراحی لباس های مدرن پرشگران سقوط آزاد، الهام گرفته اند. سنجاب های پرنده در اکثر مناطق کانادا زندگی میکنند اما در طول روز به ندرت دیده میشوند چون در لابه لای شاخ و برگ درختان یا لانه خالی پرندگان می خوابند و شب ها برای پیدا کردن غذا بیدار میشوند. غذای این نوع سنجاب، میوههای کوچک و انواع دانهها و حشرات است. چشمان تیزبین سنجاب پرنده به او کمک میکند که در شب بتواند اطراف خود را ببیند و از خطر دشمنان آگاه شود. همچنین پوشش خز مانند بدنش او را در برابر دشمنان استتار میکند. خز سفید روی شکمش هماهنگ با نور ماه است بنابراین آن دسته از دشمنانش که روی زمین زندگی میکنند- مثل روباه ها- متوجه شناور بودن او در پس زمینه آسمان مهتابی نمیشوند و برعکس، خزسیاهی که پشتش را پوشانده تشخیص او را از بالا برای جغدها مشکل می سازد.
