میدان مغناطیسی زمین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سپر مغناطیس سطح زمین از ذرات باردار از باد خورشیدی محافظت میکند. و توسط جریان الکتریکی واقع در نقاط گوناگون از کره زمین ایجاد می‌شود.
ثبات میدان مغناطیسی
شبیه سازی متقابل میدان مغناطیسی زمین و میدان مغناطیسی بین سیاره‌ای
میدان مغناطیسی دور محور اصلی شمال در سال ۲۰۰۰.

هر یک از دو قطب میدان مغناطیس زمین را قطب مغناطیسی می‌نامند.

قطب شمال میدان مغناطیسی در آمریکای شمالی و قطب جنوب آن در منطقهٔ قطب جنوب واقع شده‌اند. قطب‌های مغناطیسی به طور ثابت در یک نقطه قرار ندارند و به تدریج تغییر مکان می‌دهند. محل قطب مغناطیسی شمال در سال ۱۹۹۷ در نزدیکی جزیره الف رینگنس واقع در کانادا به مختصات ۱۰۴ درجه باختری و ۷۹ درجه شمالی قرار داشته است و موقعیت قطب جنوب آن در سال ۱۹۹۵، در طول جغرافیایی ۱۰۸ درجه شرقی و عرض جغرافیایی ۷۹ درجه جنوبی، در جنوبگان قرار داشته‌است. نکته جالب این است که دو قطب شمال و جنوب مغناطیس هیچ گاه روی قطر کره زمین قرار نگرفته و خط پیونددهنده آن دو همواره از فاصله حدود ۱۲۰۰ کیلومتری مرکز زمین گذر می‌کند. بزرگی میدان مغناطیسی در سطح زمین بین 25 تا 65 میکرو تسلا (0.25 تا 0.65 گاوس) است.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Earth's magnetic field»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۹ ژوئن ۲۰۱۱).