اسکار (ماهی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اُسکار
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: مهره داران
رده: پرتوبالگان
راسته: سوف‌ماهی‌سانان
تیره: سیکلید
سرده: Astronotus
گونه: A. ocellatus
نام علمی
Astronotus ocellatus

ماهی اسکار با نام علمی ASTRONOTUS OCELLATUS، از شناخته شده‌ترین ماهی‌های زینتی گوشتخوار و از خانوادهٔ Chichlidae است این ماهی در آب‌های شیرین زندگی می‌کند و بومی رودخانه‌های آمازون، پاراگوئه و شرق ونزوئلا است. معروفترین گونه‌های آن اسکار ببری و اسکار سلطنتی است. اسکار سلطنتی، پرطرفدارترین گونه از این جانور است. درازای اسکار، معمولاً نزدیک به ۲۵ سانتی‌متر است و اگر در زیستگاه طبیعی خودش باشد نزدیک به ۱۵ سال عمر می‌کنند.

اسکار ماهی حدود ۶۰ سال پیش وارد بازار شد. این این ماهی با همنوعانش و ماهیان بزرگ‌تر از خود همزیستی دارد.

زیستگاه و نگهداری[ویرایش]

این ماهی در آب شیرین زندگی می‌کند و اگر در زیستگاه طبیعی خودش باشد طول آن به۶۰ سانتی متر هم می‌رسد. ولی در فضای بسته مانند آکواریوم، تاتقریبا ۴۰-۴۵ سانتی متر بیشتر رشد نمی‌کند. دمای مورد نیاز برای نگهداری اسکار ماهی ۲۲ تا ۲۶ درجهٔ سانتیگراد است. دمای بیش از ۲۸ درجه مانع از تخم ریزی آن می‌شود. برای نگهداری اسکارها اندکی شوری در آب حیاتی است و باعث بالا رفتن سرعت از تخم بیرون آمدن بچه‌هایش می‌شود.

اسکارها باید در دمای ۲۳ الی ۲۸ و سختی آب ۱۵-۱۰ درجه - PH= ۷٫۵ نگهداری شوند. زیستگاه اصلی این نوع ماهی رودخانه آمازون می‌باشد در کنار ماهیانی همچون آروانا، پیرانا، فلاور و حتی همزیستی با تمساح آن مناطق دارد.

ویژگی‌ها[ویرایش]

خوراک[ویرایش]

اسکار ماهی پر اشتهائی است و با دهان بزرگش قدرت دارد ماهیان بزگتر از دهانش را بگیرد و آرام آرام ببلعد. اسکار ماهی شکارهایش را از سر می‌بلعد. تغذیه اسکارها آسان است. آنها هر چیزی از ماهی‌های زنده گرفته تا کرم‌های خاکی را می‌خورند. اسکارها کسی را که به آنها غذا می‌دهد را به خاطر می‌سپارند. بهترین غذا برای اسکارهای مولد غذاهای زنده شامل ماهی‌های رودخانه‌ای و بچه غورباغه‌ها و آبزیان بزرگ است.

اسکارها هر روز یک بار باید سیر بشوند. می‌توان از غذاهای پولکی، حبه‌ای، زنده، کرم خونی، کرم خاکی و حتی سبزیجات برای تغذیه آنها استفاده کرد. بهتر است اسکارها را در اکواریومی با حجم بالاتر از ۱۰۰ لیتر نگهداری کنیم.

تولید مثل[ویرایش]

اسکار باله بلند

راه تشخیص جنسیت اسکار به این ترتیب است که ماهی نر اسکار با مشخصات نوک لوله اسپرم شبیه به نوک قلم نی و قوز روی سر بلندتری دارد و لبهای ضخیم و پهن تر و چانه بزرگ‌تری نسبت به ماده دارد. جنس ماده اسکار ماهی نوک لوله تخمدان شبیه تخم با لبه گرد و قوز روی سر کوتاه تر و لبهای باریکتر و نازکتر و دهان کوچک تر از جنس نر دارد.

اسکارها برای تولید مثل باید به سن ۱۸ ماهگی برسند و اندازه آنها حداقل ۱۵ الی ۲۰ سانتیمتر شده باشد. یکی از علائمی که نشان دهنده نزدیک بودن فصل تخم ریزی اسکارها این است که در مکان تخم ریزی (معمولاً میان تخته سنگها) شروع به تمیز کردن و ایجاد حفره می‌کنند. چه نر و چه ماده از فرزندان خود به طور یکسان مراقبت می‌کنند و شرایط زیستی را برای فرزندان خود آسان می‌کنند. خروج نوزادان اسکار از تخم معمولاً ۴ روز به طول می‌انجامد.

اسکار بیشتر دوست دارد در کف و روی سطحی صاف بریزد تخم‌های اسکار چسبندگی دارند و به شکل گرد و قهوه‌ای رنگ بوده و به اندازه یک عدد ماش اند. سختی آب برای تخم‌ها باید بین ۵ تا ۸ pH باشد و دمای مناسب برای تخم‌ها ۲۸ درجه سانتیگراد. جنس نر سرش قوز دارد ولی جنس ماده سرش صاف است.

تخم ریزی[ویرایش]

ماهی ماده با لرزش‌های مخصوصی به سطح محل تخم ریزی نزدیک می‌شود و تخم ریزی را شروع می‌کند و بصورت یک خط ردیفی از ابتدا تا انتهای محل تخم ریزی را بصورت یک خط ردیفی تخم ریزی می‌کند و چون تخم‌ها چسبنده هستند به سنگ می‌چسبند. بعد از اتمام تخمریزی ماهی‌ها شل و بی حال و بصورت مورب و کج در کنار همدیگر آرام می‌گیرند. در این حالت سطح آب آکواریوم کف زده‌است و رنگ آب به دلیل تجزیه اسپرم نرها شیری رنگ شده‌است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

http://www.phalls.com/vbulletin/showthread.php?t=16346

http://www.aliaqua.com/forum/index.php?topic=12.0

http://www.shilat-tehran.ir/etlaatemofid/mahiyanzinati.htm#14

http://www.iranh2o.com/2007/06/13/oscar_4.html

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ اسکار (ماهی) موجود است.