گورامی
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
گورامیها ماهیانی پرتوباله از راسته سوفماهیشکلان (Perciform) از خانواده Osphronemidae هستند. تا کنون حدود ۹۰ گونه ماهی در این خانواده شناخته شدهاست که در ۱۳ سرده طبقه بندی شدهاند. بسیاری از گورامیها در قسمت پیشین باله لگنی خود، پرتوی کشیده و باریکی دارند.
بسیاری از انواع این گونه، از تخمهای خود نگهداری میکنند: بعضی از آنها تخمها را در دهانشان نگهداری میکنند و بقیه همانند ماهی جنگجوی سیامی و Beta splendens آشیانههای حبابی میسازند. این خانواده به نام Polyacanthidae نیز شهرت دارد. بعضی از ماهیانی که هم اکنون بهعنوان خانواده گورامیها طبقه بندی میشوند در گذشته جزء خانواده Anabantidae بشمار میآمدند اخیراً خانواده فرعی Belontiinaeاز خانواده Belontiidae تشکیل شدهاست.
انواع دیگر گورامیها: نام گورامی برای دو خانواده دیگر که نزدیک به هم هستند نیز به کار میرود:
گورامیها ماهیهای بسیار زیبایی هستند که اغلب به ماهیهای کوچکتر از خود اسیب میرسانند
گورامیها انواع مختلفی دارند که تعدادی ازآنها در ایران تکثیرو پرورش یافته اندنگهداری از گورامیها
بسیار راحت است چون ماهیهای مقاومی هستند گورامیها در مواقع تولید مثل و ترس تغییر رنگ میدهند و
پر رنگتر میشوند.
گورامیها معمولاً بین ۸-۶ماهگی بالغ میشوند. زادگاه اصلی گورامیها هند، چین، تایلند، سوماترا و شبه جزِیره مالاِی میباشد
تفاوت اندازه گورامیها در انواع مختلف بین۶۰- ۵ سانتی متر است.
طرز تشخیس جنسیت:
۱-باله پشتی نر بلندتر از ماده ونوک تیز است ولی ماده کوتاهتر ونوک ان حلال است
۲-ماهی نر باله زیر شکمی بلند تری نسبت به ماده دارد
۳- ماهی نر بدنی کشیده ولاغر دارد ولی ماهی ماده بدنی گرد وچاق واز عرض پهن است
تکثیر گورامیها:
تمامی گورامیها با ساختن لانه هوایی در سطح اب به وسیله برگ وشاخه گیاهان تخمریزی میکنند
برای تکثیر گورامیها ابتدا اکواریومی را تا ارتفاع ۱۵ سانتی متر (این ارتفاع اب برای گونههای کوچک استفاده میشود)اب میکنیم برای جلوگیری از ایجاد مزاحمت دور اکواریوم را پوشیده میشود گورامیها
قادرند اکسیژن لازم برای تنفس را از سطح آب دریافت کنند برای همین در اکواریوم شن فیلتر و سنگ هوا قرار نمیدهیم فقط چند شاخه گیاه برای تحریک ویک تکه سنگ برای مخفی شدن ماهی ماده قرار میدهیم باید توجه داشت که آب داخل اکواریوم باید دمای c۲۷داشته و یک هفته فیلتر شده و سختی ۸-۶ داشته باشد .
نر وماده را قبل از تکثیر باید ۱۵ روز از هم جدا نگه داشت تا به هم علاقمند شوند در این مدت ماهیها را با غذاهای مقوی تغذیه کنید.
در هنگام تکثیر اکواریوم را پشت پنجره یا جایی که کمی نور طبیعی وجود دارد انتقال دهید یک تکه نایلون
۱۰در۱۰ را برش داده وان را به ارامی روی سطح اکواریوم قرار دهید به طوری که هیچ حبابی در زیر ان وجود نداشته باشد این نایلون را ماهی نربه عنوان لانه برای حباب زنی استفاده میکند اب اکواریوم باید بدون هیچ تلاتمی باشد تا ماهیها به راحتی تخم ریزی کنند.
پس از رعایت تمام مسائل یک ساعت مانده به غروب افتاب ماهی نر را به اکواریوم تکثیر انتقال مدهیم ویک ساعت پس از غروب ماهی ماده را قرار میدهیم( باید توجه داشت که در مدت تکثیر از نور مصنوعی استفاده نشود )در روز بعد ماهی نر شروع به ساختن لانه هوایی میکند و ماهی ماده را با حرکات خاص دعوت به تخم گذاری میکند اگر ماهی ماده امادگی نداشت ماهی نر به شدت ان را مجروح میکند اما نگران نباشید ماهی ماده بالاخره تخمریزی را شروع میکند و ماهی نر در زیر لانه هوایی ماهی ماده را در اغوش کشیده
وتخم ریزی میکنند و ماهی نر تخمها را درحبابهای لانه هوایی قرار میدهد تخم ریزی از۴۸-۲۴ ساعت به طول میانجامد پس از تخم ریزی ماهی ماده را به اکواریومی جدا انتقال دهید.
(باید دقت داشت که هیچگاه در اکواریوم تکثیر به ماهیهای مولد غذا ندهید زیرا منجر به خرابی تخمها میشود)
تا ۳۶ ساعت اینده که لاروها به دنیا میایند ماهی نر از تخمها به خوبی نگهداری میکند .لاروها در ۳روز اول احتیاجی به غذا ندارند واز کیسه زرده خود استفاده میکنند در روز چهارم ماهی نر را از نوزادان دور کنید و به نوزادان گورامی که میتوانند شنا کنند وغذای زنده را شکار کنند یک لیوان اب حاوی امفوزوئر و
فیتو پلانگتون (در پائین این مطلب طرز تولید امفوزوئر و فیتو پلانگتون شرح داده شده)را در تمام سطح اکواریوم میریزیم و روزانه چهار نوبت این کار را تکرار میکنیم .پس از گذشت پنج روز میتوان به لاروها از نوزادان میگوی نمکی که تازه به دنیا امدند برای تغذیه نوزادان استفاده میکنیم در مدت پرورش روزانه کمی از اب کف اکواریوم را سیفون واب تازه با همان دما رادر اکواریوم میریزیمودر این مدت یک شعله اکسیزن
در اکواریوم نوزادان قرار میدهیم تا با کمبود اکسیژن مواجه نشوند.
در مدت پرورش باید توجه داشت هر۱۵روز یک بار بچه ماهیها را باید رقم بندی کردو کوچکترها را از بزرگترها جدا کرد زیرا نوزادان کوچک به وسیله نوزادان بزرگ شکار میشوند .
پس از ۱۵ روز میتوانید به نوزادان غذای معمولی هم بدهید.
دیده شده که برخی از گورامیها تا۲۰۰۰ تخم گذاشتند پس پرورش گورامیها میتواند بسیار درامد زا باشد
انواع گورامیها:
گورامی مرواریدی:
اندازه اِین ماهِی که بومی تاِیلند، سوماترا و شبه جزِیره مالاِی است تا ۱۰ سانتِیمتر میرسد .ماهِی بسِیار زِیبایی است که روِی بدن و باله هاِی فرد آن مملو از خالهاِی زِیباِی مروارِیدِی میباشد .باله هاِی پشتِی، شکمی، دمی و حتِی سِینه اِی داراِی ساِیه زرد رنگ هستند .تلو لو قوس و قزحِی بر روِی بدن آن دِیده میشود که بر حسب زاوِیه تابش نور از نور بنفش تا سبز تغِیِیر مینماِید .قسمت گلویی و شکمی ماهِی سفِید رنگ است .نوارهاِی سِیاه رنگِی از نوک پوزه تا پاِیه باله دمی آن وجود دارد .در فصل تخمرِیزِی قسمت سِینه اِی ماهِی نر برنگ قرمز زِیبایی در میآید .براِی اولِین بار در سال ۱۹۳۳ به دنِیاِی آکوآریومها معرفِی گردِید. در مقاِیسه با ساِیر گورامیها، ماهِی ای است بسِیار مهربان که پس از ساختن لانه حبابِی و تخمرِیزِی با احترام ماهِی ماده را از محِیط عمل خود دور مینماِید .هِیچِیک از والدِین بچهها را نمیخورند .با افزاِیش سن آن، شعاعهاِی باله پشتِی تا حدودِی از درون باله خارج میشوند.
گورامی بوسنده:
اندازه اِین ماهِی که بومی جاوه، بور و مالاِی است تا ۲۵ سانتِیمتر میرسد .دهان اِین ماهِی در شرایط معمولِی تا حدودِی مطابق دهان ساِیر ماهیهای گورامی است ولِی هنگام بوسِیدن ماهِی هم نوع خود و ِیا حتِی بوسِیدن تصوِیر خود در داخل آیینه ِیا شِیشه آکوآریوم، دهان فرم خاصِی بخود میگِیرد .بوسِیدن ماهِی دِیگر به نظر نمیرسد که هِیچگونه ارتباط جنسِی بِین آنها را نشان دهد .شاِید اِین کار نوعِی رقابت و حتِی نزاع باشد. پشت ماهِی زِیتونِی متماِیل به خاکسترِی و شکم سفِید رنگ است .نرها تِیره تر از مادهها میباشند .در مورد تخم رِیزِی آنها در داخل آکوآریوم اطلاعات چندانِی در دست نِیست و شاِید دلِیل اصلِی آن اِین باشد که ماهیهای گورامی بوسنده اِی که معمولاً در آکوآریومها نگهدارِی میشوند اندازه آنها نسبتا کوچک بوده و بسن بلوغ نرسِیدهاند .در شرایط طبِیعِی معمولاً قبل از تخم رِیزِی ماهیهای نر و ماده بِیشتر ِیکدِیگر را میبوسند .تخمها بصورت معلق در آب قرار گرفته و معمولاً بعد از ۴۸ ساعت به نوزاد تبدِیل میشوند .نر و ماده اکثرا تخم و نوزادهاِی خود را میخورند گورامی سه خال:
اندازه اِین ماهِی که بومی هندوستان، شبه جزِیره مالاِی و هندوچِین است تا ۱۳ سانتمیتر میرسد .اِین ماهِی داراِی درخشش نقره اِی در پهلوها است .پشت آن تِیره و طرفِین آن متماِیل به سبز زِیتونِی است .پهناِی باله مخرجِی کم و بر روِی آن داراِی نقاط زِیباِی نارنجِی رنگ میباشد .باله هاِی شکمی نخ مانند آن در ماهِی نر زرد رنگ است .نرها به طور کلِی پر رنگتر و باله هاِی آن بخصوص باله پشتِی بلند تر و پهن تر میباشند .باله مخرجِی ماهِی ماده تا حدودِی تا خوردهاست .بر روِی طرفِین بدن آن ۳ خال بزرگ و قابل ملاحظه تِیره رنگ وجود دارد که پس از تحرِیک و تهِییج ماهِی پر رنگ تر میشود .یکِی از آنها روِی ساقه دمی دِیگرِی زِیر پاِیه باله پشتِی و سومی که نامشخص است جلوِی سرپوش برانشِی قرار دارد .سالِی ۳ بار تخم رِیزِی میکند .تخمرِیزِی آن مشابه ساِیر انواع گورامیها میباشد .بهترِین گرما براِی تخمرِیزِی آنها ۲۵ تا ۲۷ درجه سانتِیگراد است. پس از رسِیدن به طول ۷ تا ۸ سانتِیمتر بالغ میشود .قبل از تخم رِیزِی ماهِی ماده توسط ماهِی نر تعقِیب میگردد .در اِین موقع رنگ آمیزی ماهِی تغِیِیرکرده و تمام بدن حالت مرمرِی با زمینه سِیاه خاکسترِی پِیدا مینماِید .هرچه ماهِی بِیشتر تحرِیک شود، رنگ آن تِیره تر میشود . گورامی شکلاتی:
ماهی آرام وزیباوحساسی است که بومی سوماترا و شبه جزیره مالاگا واندازه ماهی بالغ ۵سانتی متر است نکته مهم در نگهداری این ماهی اهمیت به پاکی وشفافیت و بهداشت اب آکواریوم است تکثیر این ماهی نسبتا دشوار است تخم ماهی درون دهان ماهی ماده نگهداری و به دنیا میایند دمای مناسب برای نگهداری این ماهی۳۰-۲۶ درجهاست. گورامی صدا ساز(خس خس کننده):
اندازه اِین ماهِی که بومی آسِیاِی شرقِی و اندونزِی است تا ۷ سانتِیمتر میرسد .رنگ اصلِی آن زرد متماِیل به سبز تا قهوه اِی است .طرفِین بدن داراِی رنگ آبِی متماِیل با سفِید به خطوط روشن و ۴ نوار قهوه اِی طولِی میباشد .شکم آن سفِید رنگ است .مردمک چشم سبز و قسمت خارجِی آن قرمز است .باله هاِی مخرجِی و پشتِی ماهِی نر بلند تر از باله هاِی مادهاست . اِین ماهِی بعلت اِیجاد نوعِی صوت در فصل تخمرِیزِی مورد توجه میباشد .علت اِیجاد صوت، ارتعاش هوا در داخل لابِیرانت ِیا عضو کمک تنفسِی میباشد .صدا که معمولاً شبها تولِید میشود، در ماهِی نر نازکتر و تِیزتر از ماهِی مادهاست .تخمرِیزِی آن در فصل بهار و در حرارت ۲۸ تا ۳۰ درجه سانتِیگراد در آکوآریوم پر گِیاهِی که تا حدودِی در معرض تابش نور خورشِید قرار گرفته باشد، عملِی میباشد .ساِیر خصوصیات تولِید مثل آن مشابه انواع گورامیها میباشد.
گورامی کوتوله(دارف): این ماهی بومی گنگ، جومنا و براهماپوترا طول این ماهی۵سانتی متر است دمای مناسب برای این نوع گورامی۲۸-۲۲درجه استو۷-۶PH
ماهی نر اندکی بزرگتر از ماهی مادهاست و به علاوه رنگ ماهی نر، نارنجی-قرمز درخشان با راه راههای آبی فیروزهای است که تا بالهها ادامه مییابند. باله پشتی ماهی نر تیزتر از باله پشتی ماهی ماده میباشد. رنگ ماهی ماده آبی-خاکستری نقرهای کدر باقی میماند و هرگز به شفافیت رنگ ماهیهای نر نمیرسد. رنگهای ترکیبی زیادی هم در این نوع از ماهیها دیده میشود. مثلا : آبی/ آبی پودری، نئون، رنگین کمان و سرخ. در ماهیهای آبی پودری، آبی رنگ غالب میباشد که البته روی بدن این ماهیها کمی رنگ قرمز هم دیده میشود. در ماهیهای به رنگ نئون، رنگ آبی نسبت به حالت معمول شفافتر است. ماهیهای رنگین کمانی، رنگ نارنجی-قرمز درخشان به همراه نوارهای آبی رنگی دارند که با برق سبز-طلایی فلزی همراه میباشند. ماهیهای قرمز اغلب قرمز یکپارچه با بالههای آبی رنگ میباشند . شرایط زیست و نحوه مراقبت: گورامی کوتوله در زادگاه اصلیش هند، بنگال غربی، آسام و بنگلادش در آبهایی با پوشش گیاهی متراکم یافت میشود. این ماهیها اکثرا با سایر انواع ماهیهای کولیسا یافت میشوند. در جلگههای رودخانههای شمالی هند این ماهیها یکی از فراوانترین انواع ماهیها هستند و در بسیاری از فروشگاهها به صورت خشک شده و یا به عنوان یک وعده غذایی سرو میشوند. گورامیهای کوتوله به خاطر طبیعت صلح جویشان بسیار مناسب آکواریومهای کوچک میباشند همانطور که برای آکواریومهای اجتماعی هم مناسب هستند. این ماهیها نباید با ماهیهای خیلی بزرگ و یا ماهیهای خشن نگهداری شوند. باید مقدار زیادی گیاه برایشان فراهم شود که مقداری از آنها باید گیاهان شناوری باشند که بخشی از سطح آکواریوم را بپوشانند. مقدار بهینه PHبرای این ماهیها محدوده خنثی میباشد و سختی آب باید ۴ تا ۱۰ dGH باشد. بهترین دمای آب هم ۷۷ درجه فارنهایت ( ۲۵ درجه سانتیگراد ) است. گورامیهای کوتوله ممکن است چنانچه در برابر شلوغی و سر و صدا قرار بگیرند بترسند و باید در یک جای ساکت نگهداری شوند. تغذیه: در طبیعت گورامیها حشرات کوچک و لاروهای سطح آب را میخورند و از جلبکهایی که بر روی سایر گیاهان میرویند تغذیه میکنند ولی در اسارت این ماهیها غذاهای پولکی، غذاهای خشک منجمد، غذاهای منجمد و قرصهای سبزی میخورند. برای فراهم کردن سلامتی مناسب، این ماهیها باید به صورت دورهای، از غذاهای زنده نظیر کرمها هم تغذیه شوند. همچنین برای زوجهای در حال تولید مثل هم باید از غذاهای زنده استفاده شود. تولید مثل: پایین آوردن سطح آب تا ۶ الی ۸ اینچ ( ۱۵ الی ۲۰ سانتیمتر ) و بالا بردن دمای آب تا ۲۰ الی ۳۰ درجه سانتیگراد زمینه ساز تولید مثل خواهد شد. پوشش گیاهی واجب است چرا که ماهیهای نر برای ساخت لانه از مصالح گیاهی استفاده میکنند که آنها را با استفاده از حبابها به هم میچسبانند. این لانهها با جزئیات خیلی زیاد و بسیار محکم ساخته میشوند که عرضشان به چندین اینچ ( یا سانتیمتر ) و عمقشان به یک اینچ ( دو و نیم سانتیمتر ) میرسد. Limnophila aquatica،Riccia fluitans ، Ceratopteris thalictroideو Vesicularia dubyanaانتخابهای مناسبی برای مخزن زایشگاه میباشند. الیاف زغال هم میتواند به عنوان مصالح ساختمانی به کار رود. به محض آماده شدن لانه ماهی نر شروع به خواستگاری از ماهی ماده مینماید که این موضوع اغلب در بعد از ظهر یا غروب اتفاق میافتد. ماهی نر قصد خود را با شنا کردن در اطراف ماهی ماده در حالیکه بالههایش را کاملا گشودهاست، میرساند و تلاش میکند که ماهی ماده را به لانه اش بکشاند و خواستگاریش را در آنجا ادامه دهد. چنانچه ماهی ماده این خواستگاری را بپذیرد شروع میکند به شنای دایره وار در زیر لانه حبابی. هنگامی که ماده آماده تولید مثل میشود پشت یا دم ماهی نر را با دهانش لمس میکند. با این علامت ماهی نر ماهی ماده را بغل کرده، ابتدا به پهلو و سپس به پشت میچرخاند. در این لحظه ماهی ماده تقریبا شصت تخم رها میکند که به سرعت توسط ماهی نر بارور میشوند بیشتر تخمها به سمت بالا داخل لانه حبابی شناور میشوند. تخمهای سرگردان توسط ماهی نر جمع آوری میشوند و به لانه حمل میشوند. وقتی که تمام تخمها در لانه جمع آوری شدند، این زوج دوباره شروع به جفت گیری میکنند. چنانچه بیش از یک ماهی ماده در مخزن زایشگاه باشد، ماهی نر میتواند با همه این ماهیها جفت گیری کند. این تولید مثل بین دو تا چهار ساعت طول میکشد و بین ۳۰۰ تا ۸۰۰ تخم تولید میشود. با تمام شدن تخم ریزی ماهی نر برای اطمینان از اینکه تخمها در لانه باقی میمانند، یک لایه نازک از حباب در ریر تخمها ایجاد میکند. در چنین زمانی، ماهی ماده باید از مخزن خارج شود. از این به بعد ماهی نر به تنهایی مسوولیت تخمها را بر عهده میگیرد و به شدت از لانه و محدوده اطرافش محافظت میکند. بعد از دوازده تا بیست و چهار ساعت نوزادان از تخم خارج میشوند، ولی همچنان در حفاظ حبابها به رشدشان ادامه میدهند. پس از سه روز بچهها به حدی از رشد میرسند که بتوانند آزادانه شنا کنند. وقتی ماهیهای کوچک از لانه حبابی خارج میشوند ماهی نر باید از مخزن خارج شود چرا که در غیر اینصورت ماهی نر آنها را خواهد خورد. ماهیهای کوچک باید در هفته اول با غذاهای خیلی ریز نظیر infusoria، rotifer، یا غذاهای تجارتی که ویژه بچه ماهیها تولید میشوند، تغذیه شوند. پس از آن میتوان آنها را با میگوی پخته و غذای خشک پودر شده تغذیه نمود
- گوارمیهای بوسهزن (Helostomatidae)
- گورامیهای بالارو (Anabantidae)
جستارهای وابسته [ویرایش]
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ گورامی موجود است. |
