چکاوک (قـُبـره) پرندگانی خوش آواز با پروبال رگهرگه و قهوهای رنگ هستند که اغلب در حال پرواز آواز میخوانند. روی زمین بیشتر راه میروند یا میدوند. معمولاً ناخن انگشت عقبی پای آنها دراز، راست و نوکتیز است. اغلب بطور دستهجمعی دیده میشوند. نر و ماده آنها همشکل است. روی زمین آشیانه میسازند. از دانهها، حشرات و نرمتنان تغذیه میکنند.
در کتب مقدس شیعیان اثنی عشری آمده است که:
| ” |
امام رضا فرمود: گوشت چکاوک را نخورید و به آن ناسزا نگویید و آن را برای بازی به کودکان ندهید زیرا این پرنده فراوان تسبیح خدا میگوید و تسبیح او چنین است: نفرین خدا بر کینه ورزان به خاندان آل محمد[۳][۴] |
“ |
|
—[۵]؛[۶]
|
انواع چکاوک [ویرایش]
پرنده چکاوک انواع متعددی دارند که به شرح زیر میباشند:
خانواده چکاوک عمدتاً در نیمکره شرقی زندگی میکنند شاید معروفترین چکاوک، چکاوک آسمانی است که در سراسر اروپا و نواحی معتدل آسیا از جمله ایران زندگی میکنند. بلندیش به ۱۸ سانتیمتر میرسد. پوشش پشتی رنگ پرهایش قهوهای تیرهاست. اغلب چکاوکها از جمله چکاوک آسمان معمولا در ساختن لانه از علف، مو، تکههای پارچه و غیره استفاده نماید.
جفت گیری وتخم گذاری [ویرایش]
پس از جفت گیری چکاوک ماده مابین ۴ تا ۵ تخم میگذارد که به رنگ خاکستری با علائم قهوهای زیتونی است. چکاوک ممکن است در یک فصل دو جوجه پرورش دهد.
- ↑ Passeriformes
- ↑ Alaudidae
- ↑ جوادی آملی، عبدالله. مفاتیح الحیاة ص۶۵۶. مرکز نشر اسراء، ۱۳۹۱ه. ش.
- ↑ شیخ کلینی. «الاصول من الکافی ج۶ ص۲۵۵». بازبینیشده در ۱۳۹۲/۰۲/۲۹.
- ↑ جوادی آملی، عبدالله. مفاتیح الحیاة ص۶۵۶. مرکز نشر اسراء، ۱۳۹۱ه. ش.
- ↑ شیخ کلینی. «الاصول من الکافی ج۶ ص۲۵۵». بازبینیشده در ۱۳۹۲/۰۲/۲۹.
- چکاوک وبگاه کویرها و بیابانهای ایران
- دکتر:، العلوی، هادی، «(عالم الطیور والحیوانات) »، دارالعودة، بیروت، لبنان، چاپ پنجم سال ۱۹۹۸ میلادی به (عربی).
- عطاءالله، سمیر،. (موسوعة المعلومات العامة) . دار عطاءالله للنشر والتوزیع، بیروت، لبنان، چاپ هشتم، سال انتشار ۱۹۸۴ میلادی به (عربی).
- الفاضل، عبدالله، فاضل. (طیور فی الکویت) . دارالکویت للطباعة والنشر، الفروانیة، کویت، چاپ اول، سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی به (عربی).
- «منبع جعبهزیست» (انگلیسی). ویکیپدیای انگلیسی. بازبینیشده در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۸.
پیوند به بیرون [ویرایش]