مخ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
لوب‌های مخ
دید کناری از لوب‌های قشر مخ

مُخ بزرگترین بخش مغز است که وزن مجموع دو نیمکرهٔ آن در انسان به ۱۵۰۰ گرم می‌رسد.[۱] و توانایی ادراک ، یادسپاری ، یادگیری ، و عملکرد هوشمندانه را دارد.

لایه‌ای چین‌خورده با برآمدگی‌ها و شیارهای بسیار در بخش خارجی مخ وجود دارد که قشر مخ نامیده می‌شود.

معمولا نیمکرهٔ چپ مخ اطلاعات حسی را از سمت راست بدن دریافت و حرکات آن بخش را کنترل می‌کند و برعکس نیم‌کرهٔ راست، اطلاعات حسی را از سمت چپ بدن دریافت و حرکات آن بخش را کنترل می‌کند.

شیاری عمیق و طولانی در وسط مخ قرار دارد که آن را به دو نیم‌کرهٔ چپ و راست تقسیم می‌کند. نیم‌کره‌های مخ توسط جسم پینه‌ای که دسته‌ای از تارهای عصبی هستند به یکدیگر مرتبط می‌شوند.

بخش مرکزی مخ شامل غدد مغزی اصلی می باشد که در پردازش داده ها، کنترل سیستم هورمونی، به یاد سپاری، احساسات و عواطف و تقویت سیگنال های عصبی نقش مهمی ایفا میکنند که شامل غدد اپی فیز، لیمبیک، هیپوتالاموس، تالاموس و... می باشد. قسمت زیرین مخ محل اتصال بصل النخاع به مخ می باشد. همچنین از این قسمت دوازده جفت عصب مغزی خارج می شود که فعالیت های حیاتی ارگان های مختلف بدن به وسیله ی این قسمت توسط مغز کنترل می شود.

لوب‌های مخ[ویرایش]

شیارهای عمیق دیگری نیم‌کره های مخ را به چهار ناحیه یا لوب تقسیم کرده است:

هر کدام از این نواحی پردازش بخشی از اطلاعاتی که از اندام‌های حسی می‌آیند را برعهده دارند. مثلا اطلاعات بینایی در لوب پس سری (که در عقب جمجمه است) و اطلاعات شنوایی در لوب گیج‌گاهی پردازش می‌شوند.

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ مخ موجود است.
  • زیست‌شناسی و آزمایشگاه ۲، سال سوم آموزش متوسطه. ۱۳۸۶.
  • "بیولوژی کمپبل" ویرایش 2011.
  • "فرهنگ زیست شناسی"- دکتر بزرگمهر وزیری، چاپ 1380.