شنوایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

شنیدن یا شنوایی یکی از احساسات پنج‌گانه است. این توانایی برای درک صدا توسط ارگانی مانند گوش از طریق تشخیص ارتعاشات صورت می‌گیرد. عدم توانایی در شنیدن را ناشنوایی می‌گویند.

در انسان و سایر مهره‌داران عمل شنیدن توسط سیستم شنوایی انجام می‌شود.ارتعاشات توسط گوش تشخیص داده می‌شود و از طرق رشته‌های عصبی به مغز منتقل می‌شود. مانند حس لامسه حس شنوایی نیز نیازمند حرکت ملکولها در بیرون از ارگانیسم می‌باشد.[۱]

منابع[ویرایش]