قورباغه
| قورباغه محدوده زمانی: تریاسیک - تا امروز |
|
|---|---|
 |
|
| قورباغه درختی سبز (Litoria caerulea) | |
| طبقهبندی علمی | |
| فرمانرو: | جانوران |
| شاخه: | طنابداران |
| رده: | دوزیستان |
| راسته: | بیدمان مِرم، ۱۸۲۰ |
| زیرراستهها | |
|
کهنغوکان (Archaeobatrachia) |
|
 |
|
| زیستگاه قورباغه (رنگ سیاه) | |
قورباغه یا وَک یا غوک جانوری است دوزیست از راسته بیدمان (Anura).
رایجترین دوزیستان جهان وکها و وزغها هستند. نوع بالغ قورباغهها عموما بدون دم و چمباته زده هستند، آنها پاهای بلند عقب برای پریدن و زبان بلند چسبناک برای گرفتن طعمه، دارند. معمولاَ وکها بدن نرم و مرطوب دارند و در نزدیکی آبها زندگی میکنند. وزغها پوست خشک و زگیل مانند دارند و عمدتاً روی خشکی زندگی میکنند.
محتویات |
زاد آوری [ویرایش]
وکها و وزغها هر ساله به محل تولید مثل (محل تولد) خود باز میگردند. عموما نرها زودتر از مادهها به آبگیرها میرسند و محدوده جفت گیری خود را مشخص میکنند. هنگامی که مادهها به محل میرسند، نرها بهوسیله آوازهای مخصوص آنها را به درون آبگیر دعوت میکنند. در صورتی که مادهها به آواز نرها جواب بدهند، نرها بهوسیله پاهای جلویی آنها را میگیرند. وقتی مادهها تخم ریزی میکنند، نرها بهوسیله اسپرم تخمها را بارور میکنند.
نحوه بغل کردن برای جفت گیری که به نام اتصال معروف است، به این شکل است که نر در سمت راست قرار میگیرد تا بتواند تخمها را بارور کند. این حالت ممکن است چند روز طول بکشد.
قورباغه درختی یا داروک [ویرایش]
بعضی از قورباغههای مناطق گرم با زندگی روی درختان و بوتهها سازگاری پیدا کردهاند. بعضی از گونهها هرگز درختان را ترک نمیکنند و حتی روی درختان، تولید مثل میکنند. بیشتر داروکها دارای انگشتان بلند و دست و پا هستند که روی آنها صفحههای چسبناکی برای گرفتن شاخهها و برگهای نرم وجود دارد. بعضی از داروکها با استفاده از انگشتان پرده دارشان که به عنوان بال پرواز به کار میبرند، از این درخت به آن درخت میپرند. این قورباغه درختی جنگلهای بارانی آمریکای مرکزی، یک قورباغه پرندهاست که از این درخت میپرد. او در حالی که روی شاخهها راه میرود، حشرات را شکار میکند.
دانستنیها [ویرایش]
وزغ نیزار متعلق به آمریکای مرکزی و جنوبی در سال ۱۹۳۵ برای کنترل سوسکهای نیشکر که آفت ساقههای نیشکر هستند، به نواحی شمالشرقی استرالیا برده شده. متاسفانه وزغ نیزار در محیط زیست خود بیش از حد سازگاری پیدا کرد. این وزغ به سرعت افزایش پیدا کرد و تعداد بیشماری از گونههای حشرات محلی و حیوانات استرالیا را خورد. بعضی از این گونهها در حال حاضر در معرض خطر قرار دارند. این وزغ به دلیل سمی بودن و غیر قابل خورده شدن، شکارچیان کمی دارد.
نمونههای اندکی از قورباغههایی که شش ندارند نیز یافت شدهاست[۱].
پراکندگی و وضعیت بقا [ویرایش]
- همچنین ببینید: کاهش جمعیت دوزیستان
در اغلب مناطق جهان زیستگاه قورباغهها گسترده شدهاست، بااینحال آنها در قطب جنوب و و در بسیاری از جزایر اقیانوسی حضور ندارند.[۲][۳] با توجه به ساختار و نیاز پوست قورباغهها، بزرگترین تنوع آنها را میتوان در در مناطق گرمسیری جهان، جایی که آب به آسانی در دسترس است، یافت.
فرگشت [ویرایش]
کاربرد در کشاورزی و تحقیقات [ویرایش]
قورباغهها به صورت تجاری برای اهداف مختلفی مورد استفاده قرار میگیرند. همچنین قورباغهها به عنوان یک منبع غذایی استفاده میشوند؛ پای قورباغه در کشورهای چین، فرانسه، اندونزی، فیلیپین، شمال یونان و در بسیاری از مناطق آمریکای جنوبی، به ویژه لوئیزیانا یک خوراک به حساب میآید.
گونهها [ویرایش]
۳۷۰۰ گونه از وکها و وزغها در دنیا وجود دارد که به غیر از جنوبگان (قاره قطب جنوب) در همه نقاط دنیا میتوان آنها را یافت. برخی از آنها عبارتاند از:
تصاویر [ویرایش]
-
قورباغهای بر شاخه
-
گونهای قورباغه سمی
-
قورباغهای در آب
-
قورباغه ای در مرداب
منابع [ویرایش]
- دانشنامه رشد.
- اطلاعات جدول از ویکیپدیای انگلیسی.
- ↑ «First Lungless Frog Found» (انگلیسی). وبگاه نشریه نشنال جئوگرافیک، ۷ آوریل ۲۰۰۸. بازبینیشده در ۹ آوریل ۲۰۰۸.
- ↑ "Freaky Frogs," at National Geographic Explorer. Retrieved 18 July 2007.
- ↑ Evolution Encyclopedia, Volume 3: Geographical Distribution. Retrieved 18 July 2007.
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ قورباغه موجود است. |
 |
اطلاعات مرتبط در ویکیگونه: Anura |
|
||||||||
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون دوزیستان است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
