شکست نور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

شکست نور یک پدیده اپتیکی است که در آن نور رسیده از یک منبع نورانی (مانند لامپ، خورشید و ستارگان) به خاطر تغییر سرعتی که برای آن در دو محیط با ضریب شکست متفاوت رخ می‌دهد دچار تغییر مسیر می‌شود.لذا هنگامی که شخص به این نور نگاه می‌کند گویی که نور دچار شکست شده است.

[ویرایش] چرا نور می شکند

دلیل اصلی پدیده شکست نور تغییر سرعت نور در محیط های شفاف مختلف می باشد. هرگاه پرتو نوری به طور مایل از محیط شفافی وارد محیط شفاف دیگری شود هنگام گذشتن از سطح جدایی می شکند.


[ویرایش] کاربردها

با استفاده از پدیده شکست نور می‌توان نور سفید یا نورهای مخلوط از چندین طول موج را به امواج تشکیل دهنده آن تجزیه نمود.

اساس این پدیده متفاوت بودن سرعت نور در محیط‌های شفاف بر حسب طول موج نور است، به این ترتیب که هرچه طول موج بیشتر باشد سرعت نور در آن محیط نیز بیشتر خواهد بود. بنابراین نورهای مختلف با طول موج‌های مختلف مسیرهای متفاوتی را طی کرده و دچار شکست‌های متفاوتی می‌شوند. نتیجه این عمل جدا شدن امواج با طول موج‌های متفاوت از یکدیگر خواهد بود.

ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر