شکست نور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو

[ویرایش] تعریف

شکست نور یک پدیده اپتیکی است که در آن نور رسیده از یک منبع نورانی (مانند لامپ ، خورشید و ستارگان) به خاطر تغییر سرعتی که برای آن در دو محیط با ضریب شکست متفاوت رخ می دهد دچار تغییر مسیر می شود.لذا هنگامی که شخص به این نور نگاه می کند گویی که نور دچار شکست شده است.

[ویرایش] کاربردها

با استفاده از پدیده شکست نور می توان نور سفید یا نورهای مخلوط از چندین طول موج را به امواج تشکیل دهنده آن تجزیه نمود.

اساس این پدیده متفاوت بودن سرعت نور در محیط های شفاف بر حسب طول موج نور است، به این ترتیب که هرچه طول موج بیشتر باشد سرعت نور در آن محیط نیز بیشتر خواهد بود. بنابراین نور های مختلف با طول موج های مختلف مسیر های متفاوتی را طی کرده و دچار شکست های متفاوتی می شوند. نتیجه این عمل جدا شدن امواج با طول موج های متفاوت از یکدیگر خواهد بود. [[عنوان پیوندمدیا:متن پررنگشکست در تجزیه (خطای lexing): درج فرمول در اینجا ]]