بوتیمار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بوتیمار
بوتیمار کمینه (Ixobrychus exilis)
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پرندگان
راسته: لکلکسانان
تیره: حواصیلان
جنس‌ها

Ixobrychus بیلبرگ، ۱۸۲۸
Botaurus استیفنس، ۱۸۱۹

بوتیمار یا غَمخورَک گونه ای پرنده است از راسته لکلکسانان (Ciconiiformes)، خانوادهٔ حواصیلان (Ardeidae). به آن در قدیم بَرتَنگ نیز گفته می‌شد.[۱]

بوتیمار از جمله مرغان افسانه‌ای ادبیات پارسی است که به تنگ چشمی و کنسی آوازه دارد. مشهور است که بوتیمار همیشه در تشنگی به سر می‌برده اما آنهنگام که به رودخانه و دریا می‌رسیده، چه غم بسیار می‌خورده که مبادا آب دریا تمام شود و او از تشنگی بمیرد، زین جهت آب نمی‌خورده. از بوتیمار به نام‏هایی دیگر چون کیلان -غم خورک-مرغ غصه - نیز یاد می‌کنند. گرچه از بوتیمار به عنوان مرغی افسانه‌ای یاد شده اما به حقیقت بوتیمار گونه‌ای از بلندپایان است و زیر گونه خانواده حواصیل‌ها شمرده می‌شود که بیش از پانزده گونه از آنان تا به امروز شناخته شده و دو زیر گونه از آنان نیز در ایران به همین نام شهره‌اند که در سیستان و سواحل خزر به میان نیزارها و باتلاقها به فصول پر باران می‌زیند که بوتیمار و بوتیمار کوچک نامیده می‌شوند. بوتیمار آهسته و به دشواری و در ارتفاعی کم پرواز می‌کند و گردن خود را در هنگام پرواز جمع می‌کند و به هنگامه خطر بی حرکت می‌ایستد و منقار خویش را به شکلی ویژه عمودی نگاه می‌دارد و به شکلی گوژ پشتانه حرکت می‌کند. وی رابطه نامأنوسی با انسان دارد و بیشتر از انسان دوری می‌جوید و صبح زود یا به هنگام غروب از نهانگاه خود بیرون می‌آید.

منابع[ویرایش]