بوتیمار
| در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
| بوتیمار | |
|---|---|
| بوتیمار کمینه (Ixobrychus exilis) | |
| طبقهبندی علمی | |
| فرمانرو: | جانوران |
| شاخه: | طنابداران |
| رده: | پرندگان |
| راسته: | لکلکسانان |
| تیره: | حواصیلان |
| جنسها | |
بوتیمار یا غَمخورَک گونه ای پرنده است از راسته لکلکسانان (Ciconiiformes)، خانوادهٔ حواصیلان (Ardeidae). به آن در قدیم بَرتَنگ نیز گفته میشد.[۱]
بوتیمار از جمله مرغان افسانهای ادبیات پارسی است که به تنگ چشمی و کنسی آوازه دارد. مشهور است که بوتیمار همیشه در تشنگی به سر میبرده اما آنهنگام که به رودخانه و دریا میرسیده، چه غم بسیار میخورده که مبادا آب دریا تمام شود و او از تشنگی بمیرد، زین جهت آب نمیخورده. از بوتیمار به نامهایی دیگر چون کیلان -غم خورک-مرغ غصه - نیز یاد میکنند. گرچه از بوتیمار به عنوان مرغی افسانهای یاد شده اما به حقیقت بوتیمار گونهای از بلندپایان است و زیر گونه خانواده حواصیلها شمرده میشود که بیش از پانزده گونه از آنان تا به امروز شناخته شده و دو زیر گونه از آنان نیز در ایران به همین نام شهرهاند که در سیستان و سواحل خزر به میان نیزارها و باتلاقها به فصول پر باران میزیند که بوتیمار و بوتیمار کوچک نامیده میشوند. بوتیمار آهسته و به دشواری و در ارتفاعی کم پرواز میکند و گردن خود را در هنگام پرواز جمع میکند و به هنگامه خطر بی حرکت میایستد و منقار خویش را به شکلی ویژه عمودی نگاه میدارد و به شکلی گوژ پشتانه حرکت میکند. وی رابطه نامأنوسی با انسان دارد و بیشتر از انسان دوری میجوید و صبح زود یا به هنگام غروب از نهانگاه خود بیرون میآید.