گرگ تاسمانی
| گرگ تاسمانی محدوده زمانی: پلیوسن پیشین تا هولوسن |
|
|---|---|
 |
|
| گرگ تاسمانی در واشنگتن دیسی، ۱۹۰۲ | |
| وضعیت بقا | |
| طبقهبندی علمی | |
| فرمانرو: | جانوران |
| شاخه: | طنابداران |
| رده: | پستانداران |
| فرورده: | کیسهداران |
| راسته: | ستبردمسانان |
| تیره: | †گرگهای کیسهدار |
| سرده: | †Thylacinus |
| گونه: | †T. cynocephalus |
| نام علمی | |
| Thylacinus cynocephalus هریس، ۱۸۰۸ |
|
گرگ تاسمانی یا ببر تاسمانی (نام علمی Thylacinus cynocephalus به یونانی کیسهدار دارای کلهٔ سگ) پستاندار کیسهدار گوشتخوار بومی جزیره تاسمانی، سرزمین اصلی استرالیا و پاپوآ گینه نو بود که در قرن بیستم منقرض شد.
ببر تاسمانی پیش از ورود اروپائیان به استرالیا در جزیرهٔ اصلی بسیار کمیاب بود یا بهکلی منقرض شده بود، اما در تاسمانی در کنار چندین گونه بومی دیگر به حیات خود ادامه میداد. شکار بیرویه این حیوان که با پاداشهای دامداران همراه بود، دلیل اصلی انقراض این گونه دانسته میشود. شیوع نوعی بیماری شبیه به هاری، ورود سگها، انقراض همزمان گونههای شکار این جانور و تخریب زیستگاه آن از سوی انسان نیز از دلایل دیگر انقراض این حیوان به حساب میآید.
آخرین ببر تاسمانی شناخته شده در سال ۱۹۳۳ در جزیرهٔ تاسمانی زندهگیری شد و در سال ۱۹۳۶ در باغ وحش هوبرت جان سپرد. پس از آن تا دههٔ ۱۹۶۰ گزارشهای تأیید نشده متعدد از مشاهده این جانور و کشف ردپاهایی که احتمالاً متعلق به گرگ تاسمانی بودند، احتمال بقای این حیوان را قوت میبخشیدند تا اینکه در سال ۱۹۸۶ با گذشت ۵۰ سال از مرگ آخرین بازمانده قطعی این گونه انقراض آن رسمیت یافت.[۱] ولی دانشمندان با استفاده از دیانای موجود در نمونهای که از سال ۱۸۶۶ در الکل باقیمانده سعی دارند که این موجود را دوباره متولد کنند.[۲]
این حیوان همچون ببر و گرگ که دو نام معروف خود را از آنها گرفته است، شکارچی رأس هرم غذایی بود. البته به عنوان یک حیوان کیسهدار خویشاوند نزدیک این دو پستاندار جفتدار نبود ولی با توجه به تکامل همگرا شباهتهایی را با این حیوانات پیدا کرده بود.
محتویات |
ویژگیهای جسمی [ویرایش]
ارتفاع آنها ۶۰ سانتیمتر، درازای آنها ۱۲۵ سانتیمتر و دُم آنها ۵۰ سانتیمتر بود. وزن آنها ۳۰ کیلوگرم بوده و از پرندگان و پستانداران کوچک تغذیه میکردند. رنگ آنها از زرد متمایل به قهوهای تا خاکستری متغیر بودهاست و در قسمت پشت دارای خطوط راه راه سیاه شبیه به ببر بودند که به تعداد ۱۵ تا ۲۰ عدد از شانه تا دم کشیده شده بود. سر بزرگ آنها شبیه به گرگ و سگ بود، و دم کوتاهی داشتند. همچنین پاها به نسبت کوچک بودند. موهای بدن کوتاه و در حدود۱۵ میلیمتر بودند.
به طور معمول ماده کمی از نر کوچکتر بودند اما برخلاف اکثر کیسهداران هر دو جنس دارای کیسه بودند. کیسه جنس نر برای محافظت از آلت جنسی استفاده میشد.
تکامل [ویرایش]
اجداد گرگهای تاسمانی امروزی حدود ۴ میلیون سال پیش پدیدار شدند. پیدایش گونههای خانواده تلیاسینید(Thylacinidae)به ابتدای دوران میوسن(Miocene) بر میگردد. اکثر گونههای این خانواده از نمونهٔ اخیر کوچک تر بودند به جز، تیلاسان قدرتمند(Thylacinus potens) که در اواخر دوران میوسین ظاهر شد.[۳] و در اندازه گرگها بود. گرگ تاسمانی امروزی در اواخر دوران پلیستوسن و اوایل دوران هولوسین پدیدار شدن.(با این حال هیچ وقت در کل محل سکونت خود پخش نشدند.)
رفتار وشیوهٔ زندگی [ویرایش]
تغذیه [ویرایش]
این حیوان گوشت خوار بود.
انقراض در سرزمین اصلی استرالیا [ویرایش]
از حدود ۲۰۰۰ سال قبل این حیوان در سرزمین اصلی استرالیا و کمی قبل تر در گینهٔ نو منقرض شده بود. با توجه به تحقیقات دانشگاه سیدنی، علل انقراض این حیوان را موارد زیر میتوان دانست:
با وروددینگو به سرزمین اصلی استرالیا این احتمال که ۳ حیوان گرگ تاسمانی، شیطان تاسمانی و مرغ تاسمانی در سرزمین اصلی استرالیا منقرض شده باشند میباشد. احتمالاً گرگ تاسمانی و شیطان تاسمانی به عنوان رقیب دینگو و مرغ تاسمانی به عنوان شکار. با این حال این فرضیه در ابتدا دچار مشکلاتی بود مثلاً اینکه دینگو در روز شکار میکند اما گرگ تاسمانی در شب و همچنین گرگ تاسمانی ساختاراسکلتی وعضلهای به مراتب قدرتمندتری داشت که میتوانست در نبردهای تن به تن مفید باشد[۴] تحقیقات اخیر روی جمجمه دینگو و گرگ تاسمانی هم چنین نشان داده است که با وجود ضعیفتر بودن گاز دینگو اما جمجمهٔ وی استحکام و مقاومت بیشتری داشته و این امکان را به این حیوان میدهد و میداد که در رویارویی مستقیم مقابل جانوری حتی بزرگتر از گرگ تاسمانی پیروز بشود.
رژیم غذایی دینگو نیز متنوع تر از گرگ تاسمانی بوده و این امکان را به این حیوان میدهد که از منابع بیشتری تغذیه کند.
به همین علت بود که در نبود دینگو این حیوانات توانستند در تاسمانی زندگی کنند. همچنین شواهدی در دست میباشد که در حدود ۴۰۰۰ سال پیش انسان با پیشرفت در تکنیکهای شکاری نیز به عنوان رقیب با این حیوان عمل میکردهاست.[۵]
انقراض در تاسمانی [ویرایش]
با ورود اروپاییان و سکونت در این جزیره درقرون ۱۸ و ۱۹ به خصوص با تراکم این سکونتگاهها در شمال جزیره برخوردها با گرگ تاسمانی تشدید شد. این حیوانات به زودی شروع به حمله به گوسفندان کردند. برای همین در سال ۱۸۳۰ کمپانی ون دایمنز جایزهای برای کشتن این حیوان تعیین کرد، در سال ۱۸۸۸ هم دولت محلی تاسمانی برای هر گرگ تاسمانی بزرگسال مبلغ ۱ پوند و برای هر توله مبلغ ۲۲ شلینگ پرداخت میکرد.[۶]
گالری تصاویر [ویرایش]
پانویس [ویرایش]
- ↑ Parks & Wildlife Service
- ↑ Back from the dead | Science | The Guardian
- ↑ موزهٔ استرالیا بخش حیوانات منقرض شده.
- ↑ The Thylacine Museum - Introducing the Thylacine: Tasmanian Wolf (page 4)
- ↑ Causes of extinction of vertebrates during the Holocene of mainland Australia: arrival of the dingo, or human impact? - Johnson and Wroe 13 (6): 941 - The Holocene
- ↑ Parks & Wildlife Service
پیوند به بیرون [ویرایش]
فیلمهایی سیاه و سفید از گرگ تاسمانی
منابع [ویرایش]
- «منبع جعبهزیست» (انگلیسی). ویکیپدیای انگلیسی. بازبینیشده در ۲۱ نوامبر ۲۰۰۸.
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ گرگ تاسمانی موجود است. |
 |
اطلاعات مرتبط در ویکیگونه: Thylacinus cynocephalus |
- ۱. سازمان پارکهای تاسمانی[۱]
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
