گونه‌های مهاجم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

گونه های مهاجم به گونه های طبیعی گفته می شوند که از پیش در یک زادبوم حضور نداشته اند و با معرفی شدن به آن زادبوم باعث بر هم خوردن نظم طبیعی آن می شوند.گونه مهاجم به دلیل آنکه تعلقی به زادبوم معرفی شده به آن ندارد می تواند با سرعت گونه های رقیب را کنار بزند و مانع از رشد و زایش دیگر گونه هایی که به صورت طبیعی در آن منطقه زندگی می کرده اند شود.

یک گونه مهاجم می تواند جانداری بیشتر متکامل مانند یک مهره دار باشد یا یک موجود تک سلولی. برای نمونه موش سیاه که جانوری نابومی در جنگلهای حرا است با خوردن تخم پرندگان بومی و مهاجر خود را به بالای هرم غذایی رسانده و باعث بر هم خوردن نظم طبیعت در این جنگل ها شده است.[۱]

عوامل معرفی[ویرایش]

عوامل گوناگونی در معرفی گونه های نابومی به عنوان گونه های مهاجم به زادبوم ها وجود دارند از جمله بازرگانی، کشتیرانی، گردشگری و عوامل طبیعی.

منابع[ویرایش]

  1. «حرا در هراس از موش سیاه». پایگاه خبری همشهری. بازبینی‌شده در 20 ژانویه ۲۰10.