آئورت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سرخ‌رگ: آئورت
Aorta scheme noTags.svg
Schematic view of the aorta and a number of its most important branches
لاتین Aorta, arteria maxima
تأمین خون برای: The systemic circulation
(entire body with exception of the respiratory zone of the lung or the pulmonary circulation)
مبدأ بطن چپ   
انشعاب‌ها Ascending aorta:
Right and left coronary arteries.

Arch of aorta (supra-aortic vessels):

Brachiocephalic trunk
Left common carotid artery
Left subclavian artery

Descending aorta, thoracic part:

Left bronchial arteries
Oesophageal arteries to the thoracic part of the مری
Third to eleventh Posterior intercostal arteries, and the Subcostal arteries

Descending aorta, abdominal part:

Parietal branches:
Inferior phrenic arteries
Lumbar arteries
Median sacral artery
Visceral branches:
Celiac trunk
سرخرگ های فوق‌کلیوی میانی
Superior mesenteric artery
سرخرگ کلیوی
Gonadal arteries testicular in males, ovarian in females
Inferior mesenteric artery

Terminal branches:

سرخرگ تهیگاهی مشترک
سیاهرگ Combination of coronary sinus, superior vena cava and inferior vena cava
پیدایش Truncus arteriosus

Fourth left branchial artery

Paired dorsal aortae (combine into the single descending aorta)


آئورت خوک بازشده برای نشان دادن برخی از شریانهای منشعب شده.

آئورت (Aorta) یا بزرگسرخرگ[۱]، سرخرگ بزرگی است که به بطن چپ قلب متصل است و خون تصفیه‌شده را به تمام بدن می‌رساند.

مهمترین شاهرگ بدن آئورت می‌باشد که خون را از بطن چپ قلب دریافت و به اعضای بدن می‌رساند. آئورت سه لایه داخلی، میانی و خارجی دارد که از کلاژن، الاستین و عضلات صاف ساخته شده‌اند.

در ابتدای محل خروج آئورت از بطن چپ، دریچه ی سینی شکلی (دریچه آئورت) قرار دارد که یک طرفه می باشد و در هنگام انقباض بطن چپ باز و بعد از وارد شدن خون به آئورت بسته می شود و اجازه ی بازگشت خون از آئورت به بطن چپ را نمی دهد. دریچه ی سینی فاقد بافت ماهیچه ای می باشد و جهت جریان خون آن را باز و بسته می کند . ( مشابه همین دریچه در ابتدای سرخرگ ششی و بطن راست وجود دارد .)

مسیر آئورت[ویرایش]

سرخرگ آئورت پس از خروج از بطن چپ به سه قسمت آئورت صعودی، قوس آئورت، آئورت نزولی تقسیم می‌شود.

رونگاره و شمای قلب

شریانهای کرونری از ابتدای آئورت (بزرگ‌سرخرگ بالارو) منشا گرفته و بنابراین اولین شریانهایی هستند که خون حاوی اکسیژن زیاد را دریافت می‌دارند. دو شریان کرونری (چپ وراست) نسبتاً کوچک بوده و هر کدام فقط ۳ یا ۴ میلیمتر قطر دارند. ( وظیفه ی رگ های کرونری ، تغذیه و خون رسانی به قلب می باشد .)

از قوس آئورت ابتدا شریان براکیوسفالیک جدا می‌شود که این شریان خود به دو شاخه شریان تحت ترقوه‌ای راست و کاروتید مشترک راست تقسیم می‌شود. دومین شریان اصلی که از آئورت جدا می‌شود شریان کاروتید چپ و سومین شریان، شریان تحت ترقوه‌ای (شریان ساب کلاوین) چپ است.

ادامه آئورت نزولی را در قفسه سینه بخش آئورت سینه‌ای (توراسیک) و در محوطه شکم آئورت شکمی می‌نامند. شریانهای بین دنده‌ای راست و چپ، برونشی و مری از آئورت توراسیک و شریانهای سلیاک، شریانهای کلیوی، مزانتریک (روده‌ای) و... از آئورت شکمی جدا می‌شوند.

آئورت در انتهای مسیر خود به دو شریان لگنی (ایلیاک) راست و چپ منشعب شده و به اندام تحتانی خونرسانی می‌کند.

بیماریهای آئورت[ویرایش]

آئورت می‌تواند توسط فرایندهای مختلفی آسیب ببیند که معروفترین آنها آنوریسم، آترواسکلروز، آئورتیت، تروما و پارگی و ترومبوز است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

سرخرگ

منابع[ویرایش]

  • سیسیل مبانی طب داخلی. تهران ۲۰۰۴
  • ویکی‌پدیای انگلیسی آئورت
  1. برابر فرهنگستان زبان فارسی.