یاخته استوانهای
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| یاخته عصبی: یاخته استوانهای | |
|---|---|
 Cross section of the شبکیه. Rods are visible at far right. |
|
| موقعیت | شبکیه |
| عملکرد | Low light photoreceptor |
| ریختشناسی | rod shaped |
| Presynaptic connections | None |
| Postsynaptic connections | Bipolar Cells and الگو:Infobox neuron |
| NeuroLex ID | sao1458938856 |
| Code | TH H3.11.08.3.01030 |
یاختههای استوانهای نوعی از یاختههای گیرندهٔ نور هستند که در انتهای چشم و در شبکیه قرار دارند. این یاختهها همراه با یاختههای مخروطی جریان الکترومغناطیسی نور خورشید را به پیام عصبی تبدیل کرده و از طریق عصب بینایی به لوب پسسری مغز منتقل میکنند.
یاختههای استوانهای بیشتر در نور ضعیف تحریک میشوند و به مغز توانایی دیدن در تاریکی را میدهند و آسیب به آن موجب بیماری شب کوری می شود.این یاختهها به رنگها حساسیت نشان نمیدهند؛ به همین دلیل بینایی در تاریکی به رنگ سیاه، سفید و طیفی از خاکستری است. یاختههای استوانهای همچنین در تشخیص حرکات توسط مغز نقش دارند.
بیشترین تمرکز یاختههای استوانهای در بخشهای پیرامونی شبکیه، و کمترین تمرکز آنها در لکهٔ زرد است.
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- «ویکیپدیای فرانسوی». بازبینیشده در ۶ فوریه ۲۰۰۹.
 |
این یک نوشتار خُرد زیستشناسی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
