هوبره
| هوبره | |
|---|---|
 |
|
| هوبره (حباری) در صحرای جبل حارم | |
| وضعیت بقا | |
| طبقهبندی علمی | |
| فرمانرو: | جانوران |
| شاخه: | طنابداران |
| رده: | پرندگان |
| راسته: | درناسانان |
| تیره: | هوبرگان |
| سرده: | Chlamydotis |
| گونه: | C. undulata |
| نام علمی | |
| Chlamydotis undulata (Jacquin, 1784) |
|
هوبره ( (Houbara Bustard، از پرندگان بسیار زیبا و باشکوه کویرهاست.طول بدنش از نوک منقار تا انتهای دم، حداکثر به ۶۵سانتیمتر میرسد. نر و ماده شبیه هم هستند، ولی نرها حدود 10 درصد از مادهها بزرگتر میباشند. «هوبره نر» دارای دمی نسبتا بلند و بالهایی باریک در هنگام پرواز است. دو رشته پرهای زینتی سیاه و سفید در حاشیه گردن دارند که سیاهی آنها در پشت گردن به خوبی مشخص است. «هوبره» عموما پرندهای مهاجر است که در بیابانها و دشتهای نیمه بیابانی و خشک زندگی میکند و در دو فصل بهار و پاییز به سرزمینهایی بسیار دور دست مهاجرت میکند. این پرنده در مناطق جنوب غرب استان هرمزگان به آن چرز میگویند.
محتویات |
[ویرایش] انواع هوبره
در حدود ۳۲ نوع هوبره در دنیا وجود دارد، نسبت بزرگ آنان در قارهٔ آفریقا موجود است، که ۲۳ نوع در بر میگیرند. مشهورترین آنان (حُباره عربی) است بارنگ خاکی و خاکستری، اما «حباره آسیوی» (هوبره آسیوی) مایل به رنگ زرد وخاکی، و «هوبره آفریقایی» مایل به سیاه رنگ است. نر هوبره از ماده بزرگتر است، ودور گردنش از پر خاکستری پوشیدهاست، دو طرف گردنش با خط سیایی کشیده نمایان است. «هوبره» تکزیست وگاهی هم در مجموعات کوچکی زندگی میکند، أما هنگام تزاوج و جفتگیری و تخم گذاری جفت جفت دیده میشوند. ودر مسافاتی تا حدود ۵ کیلومتر انتشار مییابند. در شب پرواز میکنند، نیاز زیادی به آب ندارند، اما در عصرها در مناطقی که آب وجود دارد مانند (آبدانها) وغدیر، وحوضچههای آبی به وضوح دیده میشوند. دشتهای اطراف شهرستان بستک بویژه دشت « صحرای خلوص » در فصل بهار میزبان «هوبرهها» هستند و مردم از نزدیک میتوانند با این پرنده زیبا آشنایی بیشتری بیدا کنند.
[ویرایش] مشخصات کلی
این پرنده از میش مرغ کوچکتر و از زنگولهبال بزرگتر است، از لحاظ ظاهری به بوقلمون ماده شباهت دارد، گردن و دم خرمائی رنگش دراز است، نر و ماده در تمام فصول از روی دسته پرهای سیاه و سفید بلندی که در طرفین گردن آنها آویزان است، کاکل کوتاه سیاه و سفید و چشمهای درشت تشخیص داده میشوند .سطح پشتی این پرنده قهوهای و خاکی کمرنگ، با خطوط مجدار فراوان، سطح شکمی آن سفید و ناحیه گلویش، خاکستری کمرنگ است . در پرواز پشت و پوشپرهای بال، به رنگ خاکی یکدست بهنظر میآید، شاهپرهای سیاه بال دارای یک قسمت سفید رنگ در قاعده شاهپرهای نخستین میباشد ولی مقدار آن از سفیدی بالهای زنگوله بال و میش مرغ بسیار کمتر است . آهسته بال میزند، بالهایش دراز است . در پرندههای نر دو رشته پرهای زینتی سیاه و سفید در حاشیه گردن دارند که سیاهی آنها در پشت گردن به خوبی مشخص است. زمینه پر و بالشان خاکی رنگ است که در زیر بالها کم و بیش سفید میشود. سر و تاجی با رگههای سیاه و سفید بر زمینهای خاکی رنگ دارند و بالای دمشان خاکستری با رگههای عرضی تیرهتر است. نرهای نابالغ شبیه ماده به نظر میرسند، اما پرهای زینتی حاشیه گردن، أما در «مادهها» کمتر است.
[ویرایش] تغذیه
معمولاً از راه خوردن حشرات تغذیه میکند. در زمستان و تابستان «هوبرهها»، گیاهان کوچک، حشرات، قورباغهها، کرمها، خزندگان را میخورند. همچنین دانههای میوههای خشک، عقرب، ملخ نیز میخورند.
[ویرایش] زيستگاه هوبره در ايران
این پرنده در جنوب و جنوب شرقی ایران در بیابان های اطراف بندرعباس، لار.خنج و شمال و جنوب و جنوب شرق سیستان و بلوچستان یعنی اطراف روستاهای شهرستان کنارک ساکن شده و همچنین در مرکز ایران در صحرای ولدآباد و ابراهیم آباد در شرق تاکستان در جنوب قزوین هم دیده شده است. این پرنده نادر و کمیاب در مناطق شنی، تپه ماهورها، ریگزاهار و نواحی مرکزی با بوته های پراکنده، علف های کوتاه و حاشیه گندمزارها به سر می برد و این گونه آشیانه خود را بر روی زمین می سازد.مرجع حيات وحش ايران
[ویرایش] شكارهوبره در ايران
هوبره یکی از پرندگان نادر و ارزشمند حیات وحش کشورمان است که به عنوان گونهای حمایت شده مورد حفاظت قرار می گیرد و در مقیاس جهانی به عنوان گونهای آسیبپذیر در فهرست قرمز IUCN به ثبت رسیده است، متاسفانه علاقه شیوخ عرب به شکار هوبره سبب شده است هر ساله در فصل پاییز و همچنین فصل بهار که فصل تخمگذاری و جوجهآوری هوبره تعدادی از افراد سودجو و فرصتطلب که در قالب باندهای حرفهای از سوی عربها تطمیع می شوند، عمدتاً از استانهای جنوبی به زیستگاههای هوبره در نقاط مختلف کشور گسیل شوند و اقدام به زنده گیری و صید هوبره کنند. شکار هوبره با استفاده از تله مخصوص انجام میگیرد که این روش مستلزم قطع بیشمار بوته ها و درختچه های مناطق خشک بیابانی است. درختچه های تاغ که تنها پوشش غالب این مناطق است و فواید بیشماری هم برای محیط زیست و هم برای مردم دارد از بین میروند.مرجع حيات وحش ايران
[ویرایش] نگارخانه
-
هوبره
-
هوبره
-
هوبره
-
هوبره
-
هوبره
-
هوبره
-
هوبره
-
هوبره
-
هوبره
-
هوبره
-
هوبره
-
هوبره
-
هوبره
-
هوبره
-
جوجه پرنده حباری
[ویرایش] منابع
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ هوبره موجود است. |
- ویکیپدیای عربی
- الفاضل، عبدالله، فاضل. (طیور فی الکویت) . دار الکویت للطباعة والنشر، الفروانیة، کویت، چاپ اول، سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی به (عربی).
- دکتر:، العلوی، هادی، «(عالم الطیور والحیوانات) »، دار العودة، بیروت، لبنان، چاپ سال ۱۹۸۸ میلادی به (عربی).
- الرواحی، سالم، بن سلیمان، البهلاوی، «(الحَیاة البَریَة فی سَلطَنَت عُمان) »، دار المعرفة، بیروت،، سال انتشار ۲۰۰۷ میلادی به (عربی).
|
|||||||||||||||||||||||||
