طبیعت‌گرایی دینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
به‌هم‌وابستگی طبیعت یکی از انگاره‌های کلیدی طبیعت‌گرایی دینی است.

طبیعت‌گرایی دینی رویکردی به معنویت است که خالی از فراطبیعی‌گرایی است. تمرکز روی ویژگی‌های مذهبی جهان/طبیعت، درک آن و پاسخ به آن (تفسیری، معنوی و اخلاقی) است. این‌ها موجب رشد یک اخلاق زیستی می‌شود. هرچند این دیدگاه در میراث باستانی بسیاری فرهنگ‌های فلسفی وجود داشته‌است، جنبش مدرن آن هنوز به خوبی تعریف نشده‌است. طبق برخی منابع، طبیعت‌گرایی خداباور یا ناخداباور چشم‌انداز الهیاتی پایه‌ای دین لیبرال و انسان‌گرایی دینی است.[۱]

طرفداران و منتقدان مشهور[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Religious naturalism»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۷ مارس ۲۰۱۳).