مارتین بوبر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مارتین بوبر

مارتین بوبر (به عبری: מרטין בובר) (۱۸۷۸-۱۹۶۵) فیلسوف و استاد دانشگاه یهودیتبار اتریشی بود.

زندگی[ویرایش]

در ۸ فوریه ۱۸۷۸ در وین و در خانواده‌ای یهودی متولد شد.

وی بهمراه آلبرت انیشتین، زیگموند فروید و حاییم وایزمن از موسسان و اعضای اولین هیئت علمی دانشگاه عبری اورشلیم بود.[۱]

آثار و تفکر[ویرایش]

آثار او بیشتر در زمینه فلسفه دین است، گرچه او در محدوده وسیعی به نگارش و آموزش می‌پرداخت.از آثار وی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • یاجوج و ماجوج
  • من و تو
  • یک کشور،دو ملت
  • نامه های برگزیده مارتین بوبر
  • بحث هایی در باب یهودیت
  • طریق انسان
  • اتوپیا و سوسیالیسم

او سال‌ها در اتریش و آلمان به تدریس پرداخت. پس از روی کار آمدن حزب نازی در آلمان، او به اورشلیم در فلسطین رفت. بوبر از زمان پیدایش نهضت صهیونسم و مهاجرت‌های دسته جمعی به فلسطین پیوسته به یهودیان اخطار می‌داد تا با اعراب فلسطین روابط برادرانه و صلح آمیز برقرار کنند و با همین کار دشمنی محافل صهیونیستی را نسبت به خود برانگیخت. او برای حل مسئله فلسطین به راه حل دو ملتی به‌جای راه حل دو کشوری معتقد بود.

تفکرات[ویرایش]

دوره های فکری بوبر را می توان به سه دوره تقسیم کرد.دوره اول وی دارای تفکری عرفانی است. در دوره دوم شدیدا تحت تاثیر مکتب اگزیستانسیالیست قرار می گیرد و در دوره سوم بینش خود در باب فلسفه هم سخنی را مطرح می کند.[۲]

فلسفه دیالوگ[ویرایش]

فلسفه دیالوگ از مبانی فلسفه و الهیات جدید است.هامان را بنیان گذار این نوع تفکر دانسته اند.هامان دوست یاکوبی بوده است. اساس فلسفه هامان سخن گفتن خداوند قرار داده شده است.[۳]

مرگ[ویرایش]

بوبر در حال تدریس در دانشگاه عبری اورشلیم

وی در ۱۳ ژوئن سال ۱۹۶۵ فوت کرد.

پانویس[ویرایش]

  1. «تاریخچه دانشگاه عبری اورشلیم». وب‌گاه رسمی دانشگاه عبری اورشلیم، ۱۵ ژوئیه ۲۰۰۵. بازبینی‌شده در ۲۰۰۷/جون/۴. 
  2. سخنى دربارة بوبر و تفکر او ،مسعود سیف،فرهنگ، شماره 65
  3. مارتین بوبر و فلسفه دیالوگ ،امید مهرگان،کتاب ماه فلسفه ،آبان 1380 شماره 49

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی