تاریخ بی‌خدایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

با وجود اینکه واژه بی‌خدایی (به انگلیسی: atheism)، در قرن شانزدهم، بر اساس واژه یونانی باستان ἄθεος به معنی بی‌خدا ساخته شد،[۱] و با وجود اینکه پذیرش بی‌خدایی مثبت در دنیای مدرن تا قبل از قرن هجدهم سابقه نداشت، ایده‌های بی‌خدایانه در طول تاریخ سابقه کهن داشته‌اند.

تفکر فلسفی بی‌خدایی، از قرن پنج یا شش پیش از میلاد مسیح در اروپا و آسیا پدیدار شد. به گفته ویل دورانت برخی قبایل پیگمی در آفریقا هیچ آداب و رسوم مذهبی یا خدایگان و باور به ارواح نداشته‌اند، و به نظر مسافرانی که شاهد بوده‌اند فاقد هر گونه باور خرافی بوده‌اند. برخی وداه‌های سیلون هم فقط احتمال وجود خدایان را پذیرفته بودند، و هیچ گونه دعا یا قربانی نداشته‌اند.[۲] با این حال بی‌خدایی به شکل مدرن تا اواخر دوران روشنگری اروپایی پدیدار نشده بود.[۳]

فلسفه هندی[ویرایش]

هندوئیسم[ویرایش]

جینیسم[ویرایش]

کارواکا[ویرایش]

بودیسم[ویرایش]

یونان و رم باستان[ویرایش]

فلسفه پیشاسقراطی[ویرایش]

سوفسطائیان[ویرایش]

اپیکورگرایان[ویرایش]

شام قدیم[ویرایش]

سده‌های میانه[ویرایش]

رنسانس و اصلاحات[ویرایش]

عصر روشنگری[ویرایش]

دوران مدرن[ویرایش]

قرن نوزدهم[ویرایش]

قرن بیستم[ویرایش]

قرن بیست و یکم[ویرایش]

همچنین ببینید[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Modern translations of classical texts sometimes translate atheos as "atheistic". As an abstract noun, there was also atheotēs ("atheism").
  2. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «History of atheism». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی.
  3. "History of atheism". Arguments for Atheism. Retrieved 1 March 2013.

پیوند به بیرون[ویرایش]