چارلز تیلور (فیلسوف)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
چارلز تیلور در حال ایراد سخنرانی، ۲۰۰۷

چارلز تیلور (به انگلیسی: Charles Taylor) (متولد ۵ نوامبر ۱۹۳۱ میلادی) فیلسوف سیاسی، اجتماعی و تاریخی، اهل مونترآل کانادا است. وی از جمله شارحین هگل و منتقد مدرنیته است و برخی او را در جرگهٔ اجتماع‌گرایان قرار داده‌اند. رورتی او را در میان مهم‌ترین دوجین فیلسوفانی که اکنون می‌نویسند می‌دانست.[۱]

تیلور استاد فلسفه دانشگاه مک‌گیل کانادا است و در سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۸۹ کتاب‌های «هگل» و «منابع خودشناسی» را نوشته است. او کاتولیک است و اعتقاد دارد بدون وجود خدا زندگی معنایی ندارد.[۲] وی در سال ۲۰۰۷ برندهٔ جایزهٔ ۱٫۵ میلیون دلاری تمپلتون برای تحقیق و پیرامون واقعیت‌های معنوی و تقریب میان ادیان و در سال ۲۰۰۸ برندهٔ جایزهٔ سالانهٔ بنیاد کیوتو برای تلاش در زمینهٔ فلسفه و هنر شد.[۳] یکی از مهم‌ترین آثار وی کتاب عصری سکولار است که برنده جوایز متعدد بخصوص نهادهای کلیسایی در غرب شد. برخی آثار تیلور به زبان فارسی ترجمه شده است.

برخی از آثار[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • Heft, James L. (editor) (1999), A Catholic Modernity? Charles Taylor's Marianist Award Lecture, Oxford UP.

پیوند به بیرون[ویرایش]