اتو فون بیسمارک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اتو فون بیسمارک
بیسمارک سال ۱۸۹۴
نخستین صدراعظم آلمان
مشغول به کار
۲۱ مارس ۱۸۷۱ – ۲۰ مارس ۱۸۹۰
پس از وجود نداشت
پیش از لئو فون کاپریوی
مین نخست‌وزیر پروس
مشغول به کار
۹ نوامبر ۱۸۷۳ – ۲۰ مارس ۱۸۹۰
پادشاه ویلهلم یکم
فریدریش سوم
ویلهلم دوم
پس از آلبرخت فون رون
پیش از لئو فون کاپریوی
مشغول به کار
۲۳ سپتامبر ۱۸۶۲ – ژانویه ۱۸۷۳
پادشاه ویلهلم یکم
پس از -
پیش از آلبرخت فون رون
صدراعظم کنفدراسیون آلمان شمالی
مشغول به کار
۱۸۶۷ – ۱۸۷۱
اطلاعات شخصی
تولد اتو ادوارد لئوپولد فون بیسمارک
۱ آوریل ۱۸۱۵(۱۸۱۵-04-0۱)
شونهاوزن (زاکسن-آنهالت امروزی)، پروس
مرگ ۳۰ ژوئیه ۱۸۹۸ میلادی (۸۳ سال)
فریدریشسروه، در نزدیکی هامبورگ
حزب سیاسی مستقل
همسر یوهانا فون پوتکامر
فرزندان سه فرزند
محل تحصیل دانشگاه گوتینگن
پیشه سیاستمدار
دین لوتریسم
امضاء

اتو ادوارد لئوپولد فون بیسمارک (به آلمانی: Otto Eduard Leopold von Bismarck) (زاده ۱ آوریل ۱۸۱۵، شونهاوزن (زاکسن-آنهالت امروزی) - درگذشته ۳۰ ژوئیه ۱۸۹۸، فریدریشسروه در نزدیکی هامبورگ)، زمام‌دار بزرگ دولت پروس، دوک لاونبورگ و نخستین صدراعظم در تاریخ آلمان بود.

بیسمارک در ۱ آوریل ۱۸۱۵ در شونهاوزن متوّلد شد. در گوتینگن به تحصیل حقوق پرداخت و پس از اینکه او به عنوان دیپلمات در همبستگی آلمانی، در سن پترزبورگ و در پاریس مشغول بود، در سال ۱۸۶۲ به عنوان نخست‌وزیر و وزیر امور خارجه پروس صدا زده شد.

بیسمارک، سال ۱۸۶۴ رهبری پروس را در جنگ آلمان-دانمارک بر سر اشلسویگ-هولشتاین، با اتّحاد به اتریش برعهده داشت. دو سال بعد هم وی، همین مسوًولیت را در جنگ پروس-اتریش که به نابودی کنفدراسیون آلمان و در نهایت به بیرون راندن اتریش از امپراتوری آلمان انجامید، با موفقیت به پایان رسانید. سال ۱۸۶۷، کنفدراسیون آلمان شمالی تاًسیس شد که در آن بیسمارک به عنوان صدراعظم صدا زده شد. در پایان جنگ پروس-فرانسه در ۱۸ ژوئیه ۱۸۷۱، ویلهلم یکم در ورسال به عنوان امپراتور (آلمانی: Kaiser) خوانده شد و از این رو، بیسمارک توانست، با همت و تلاش خود امپراتوری آلمان را تاًسیس کند. خود وی، صدراعظم امپراتوری شد و لقب صدراعظم آهنین را بعدها از آن خود کرد.

Otto von Bismarck.JPG

۱۸۷۱-۱۸۷۷ بیسمارک در یک جنگ فرهنگی (آلمانی: Kulturkampf) با کلیسای کاتولیک درگیر بود، که به کمتر شدن دوباره نفوذ کلیسای کاتولیک انجامید. سال ۱۸۷۸ قانون سوسیالیستی تصویب شد که با اصلاحات سوسیال-سیاسیِ ۱۸۸۱-۱۸۸۹ همراه بود. ۱۸۷۱، توانست بیسمارک اتحاد دوگانه را با اتریش-مجارستان ببندد که با داخل شدن ایتالیا سال ۱۸۸۲ به اتحاد سه‌گانه تبدیل شد. یکی از دستاوردهای بزرگ بیسمارک در سیاست‌های خارجی‌اش عقد قرارداد ضمانتی سال ۱۸۸۷ با روسیه بود.

مرگ[ویرایش]

بیسمارک ۳۰ ژوئیه ۱۸۹۸ در فریدریشسروه درگذشت و در آرامگاهی، کنار همسرش به خاک سپرده شد.

یادوآره[ویرایش]

بعد از اخراج در ۲۰ مارس ۱۸۹۰، توسط ویلهلم دوم، از بیسمارک به طور بی‌سابقه و بی مانند، تقدیر و ستایش به عمل آمد. این تقدیرها بیشتر در:«بناکردن یادبودها، نام‌گذاری میادین و خیابان‌ها، دادن لقب‌های افتخاری شهروندی و در برخی موارد محصولات و تولیدات صنعتی» خلاصه می‌شدند.[نیازمند منبع]

بیسمارک در سال ۱۸۹۵ میلادی، به عنوان شهروند افتخاری هایدلبرگ منصوب شد و یکی از بهترین میادین شهر به نام وی نام‌گذاری شد.[۱]

پیوند به بیرون[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Otto von Bismarck»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲ می۲۰۱۱).
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Otto von Bismarck»، ویکی‌پدیای آلمان، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۹ دی ۱۳۹۱).