اتو فون بیسمارک

برای دیگر کاربردها، بیسمارک (ابهام‌زدایی) را ببینید.

اتو فون بیسمارک

بیسمارک سال ۱۸۹۴
شناسنامه
نام کامل	اتو ادوارد لئوپولد فون بیسمارک Otto Eduard Leopold von Bismarck
زادروز	۱ آوریل ۱۸۱۵
زادگاه	شونهاوزن (زاکسن-آنهالت امروزی)، پروس
تاریخ مرگ	۳۰ ژوئیه ۱۸۹۸ (۸۳ سال)
محل مرگ	فریدریشسروه در نزدیکی هامبورگ)، امپراتوری آلمان
همسر	یوهانا فون پوتکامر
دین	لوتریسم
اطلاعات سیاسی
تاریخ ریاست	از ۲۱ مارس ۱۸۷۱ تا ۲۰ مارس ۱۸۹۰
ترتیب	نخستین صدراعظم آلمان
پیش از	لئو فون کاپریوی
پس از	وجود نداشت
جناح سیاسی	وجود نداشت
پست‌های دیگر	صدراعظم همبستگی آلمانی شمالی (۱۸۷۱-۱۸۶۷)

اتو فون بیسمارک (آلمانی: Otto von Bismarck)(زاده ۱ آوریل ۱۸۱۵، شونهاوزن (زاکسن-آنهالت امروزی) - درگذشته ۳۰ ژوئیه ۱۸۹۸، فریدریشسروه در نزدیکی هامبورگ)، امیر بیسمارک-شونهاوزِن و دوک لاونبورگ و نخستین صدراعظم در تاریخ آلمان بود.

بیسمارک در ۱ آوریل ۱۸۱۵ در شونهاوزن متوّلد شد. در گوتینگن به تحصیل حقوق پرداخت و پس از اینکه او به عنوان دیپلمات در همبستگی آلمانی، در سن پترزبورگ و در پاریس مشغول بود، در سال ۱۸۶۲ به عنوان نخست‌وزیر و وزیر امور خارجه پروس صدا زده شد.

بیسمارک، سال ۱۸۶۴ رهبری پروس را در جنگ آلمان-دانمارک بر سر اشلسویگ-هولشتاین، با اتّحاد به اتریش برعهده داشت. دو سال بعد هم وی، همین مسوًولیت را در جنگ پروس-اتریش که به نابودی همبستگی آلمانی و در نهایت به بیرون راندن اتریش از امپراتوری آلمان انجامید، با موفقیت به پایان رسانید. سال ۱۸۶۷، همبستگی آلمانی شمالی تاًسیس شد که در آن بیسمارک به عنوان صدراعظم صدا زده شد. در پایان جنگ پروس-فرانسه در ۱۸ ژوئیه ۱۸۷۱، ویلهلم یکم در ورسال به عنوان امپراتور (آلمانی: Kaiser) خوانده شد و از این رو، بیسمارک توانست، با همت و تلاش خود امپراتوری آلمان را تاًسیس کند. خود وی، صدراعظم امپراتوری شد و لقب صدراعظم آهنین را بعدها از آن خود کرد.

۱۸۷۱-۱۸۷۷ بیسمارک در یک جنگ فرهنگی (آلمانی: Kulturkampf) با کلیسای کاتولیک درگیر بود، که به کمتر شدن دوباره نفوذ کلیسای کاتولیک انجامید. سال ۱۸۷۸ قانون سوسیالیستی تصویب شد که با اصلاحات سوسیال-سیاسیِ ۱۸۸۱-۱۸۸۹ همراه بود. ۱۸۷۱، توانست بیسمارک اتحاد دوگانه را با اتریش-مجارستان ببندد که با داخل شدن ایتالیا سال ۱۸۸۲ به اتحاد سه‌گانه تبدیل شد. یکی از دستاوردهای بزرگ بیسمارک در سیاست‌های خارجی‌اش عقد قرارداد ضمانتی سال ۱۸۸۷ با روسیه بود.

بعد از اخراج در ۲۰ مارس ۱۸۹۰، توسط ویلهلم دوم، از بیسمارک به طور بی‌سابقه و بی مانند، تقدیر و ستایش به عمل آمد. این تقدیرها بیشتر در:

• بناکردن یادبودها و برجها
• دادن لقب‌های افتخاری شهروندی و حتا عضویّتی
• نامیدن خیابانها، میدانها، مدرسه‌ها و حتا محصولات و تولیدات صنعتی

خلاصه می‌شدند. بیسمارک ۳۰ ژوئیه ۱۸۹۸ در فریدریشسروه درگذشت و در آرامگاهی، کنار همسرش به خاک سپرده شد.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ اتو فون بیسمارک موجود است.

مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به اتو فن بیسمارک در ویکی‌گفتاورد موجود است.

منابع

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Otto von Bismarck»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲ می۲۰۱۱).
• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Otto von Bismarck»، ویکی‌پدیای آلمان، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۹ دی ۱۳۹۱).