دادگاه نورنبرگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

مختصات: شرقی′۰۲٫۹۱۰۳°۱۱ شمالی′۲۷٫۲۶۰۳°۴۹ / ۱۱٫۰۴۸۵۰۵غرب ۴۹٫۴۵۴۳۳۸۳جنوب / -۱۱٫۰۴۸۵۰۵;-۴۹٫۴۵۴۳۳۸۳ دادگاه نورنبرگ در ۲۰ نوامبر ۱۹۴۵م پس از خاتمه جنگ جهانی دوم به منظور محاکمه ۲۲ تن از رهبران آلمان نازی که باعث کشته شدن بیش از ۵۰ میلیون نفر و متلاشی شدن زندگی میلیون‌ها انسان بودند، تشکیل شد.

این دادگاه در شهر نورنبرگ آلمان برگزار شد و هشت قاضی از آمریکا، بریتانیا، روسیه و فرانسوی بودند خود هیتلر و هیملر (رئیس وافن اس‌اس) و یوزف گوبلز (وزیر تبلیغات نازی) قبل از دستگیری خودکشی کردند.رابرت لی(رئیس جبهه کار رایش) پس از دستگیری خود را حلق‌آویز کرد و گورینگ (فرمانده لوفت وافه) پس از دادگاه و قبل از اعدامش با خوردن سیانور خودکشی کرد.

ریاست دادستان‌ها را راربرت اچ. جکسون به عهده داشت و بیش از پنج میلیون صفحه مدرک به همراه هزاران حلقه فیلم از هولوکاست و ده‌ها شاهد را به دادگاه ارائه کرد.

محتویات

[ویرایش] محاکمه شدگان

[ویرایش] هرمان گورینگ

گورینگ در سلسله مراتب نظامی رده‌اش بعد از هیتلر بود و رئیس نیروی هوایی آلمان نازی بود و کسی بود که فرمان کشتار یهودیان را امضا کرد و در ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۶ توسط دادگاه به مرگ با طناب دار محکوم شد. او قبل از اجرای حکم با قرص سیانوری که توسط مامور انگلیسی تهیه شده بود خودکشی کرد.

[ویرایش] رودلف هس

او معاون و منشی هیتلر بود و در طول بازجویی‌ها و دادگاه خودش را به فراموشی زد(یا واقعا فراموشی گرفت) به حبس ابد محکوم شد ولی در زندان و با استفاده از سیم برق مهتابی در سال ۱۹۸۷ خودرا حلق‌آویز کرد.

[ویرایش] فریتز زاکل

او رئیس بخش اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی بود که به مرگ با طناب دار محکوم شد.

[ویرایش] آلبرت اسپیر

او وزیر تسلیحات هیتلر بود که از نیروی کار یهودیان برای کارخانه‌های تسلیحات آلمان استفاده می‌کرد در ۲۳ مه ۱۹۴۵ در خانه‌اش بازداشت شد و در ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۶ به بیست سال زندان محکوم شد.

[ویرایش] مارتین بورمان

پس از اشغال آلمان نازی مفقود و تا امروز اثری از او یافت نشده است.

[ویرایش] کارل دونیتز

رئیس نیروی زیردریایی آلمان بود پس از مرگ هیتلر به مدت ۲۳ روز پیشوای آلمان نازی بود و در جنگ با برتانیا دستور داد که تمام سربازان نجات یافته از کشتی شکسته انگلیسی در دریا رها شوند و بدین جهت به جنایت در دریای آزاد محکوم شد.

[ویرایش] هانس فرانک

او فرماندار لهستان در زمان اشغال توسط هیتلر و مسئول مرگ سه میلیون یهودی در اردوگاه‌های مرگ لهستان بود و در اواخر مه ۱۹۴۵ دستگیر شد و به اعدام با طناب دار محکوم شد.

[ویرایش] ویلهلم فریک

ویزر کشور آلمان نازی و به اعدام محکوم شد.

[ویرایش] هانس فریتچه

دستیار گوبلز که تبرئه شد

[ویرایش] والتر فونک

رئیس رایش بانک که گروه اس‌اس بعد از بدست آوردن طلاهای یهودیان آن را تبدیل به پول نقد برای گروه اس‌اس می‌کرد

[ویرایش] آلفرد یودل

رئیس ستاد کایتل بود که به اعدام محکوم شد

[ویرایش] ارنست کالتنبرنر

رئیس سازمان امنیت و مسئول فرستادن افراد به اردوگاه کار اجباری یا کشتن مخالفان هیتلر بود و به اعدام محکوم شد

[ویرایش] ویلهلم کایتل

او رئیس ستاد فرماندهی نظامی هیتلر بود و به اعدام محکوم شد

[ویرایش] گوستاو کورپ فون بوهلن اوند هالباخ

موسسه بین‌المللی تولید فولاد و مهمات کارخانه دار آلمانی گوستاوکروپ به پیشبرد اهداف امپریالیستی نازیها کمک کرد.[نیازمند منبع]

[ویرایش] رابرت لی

رئیس جبهه کار رایش که بعد از دستگیری و قبل از دادگاه خود را با پارچه حوله حلق آویز کرد

[ویرایش] کنستانتین فون نویرات

نخستین وزیر خارجه هیتلر

[ویرایش] فرانتز فون پاپن

معاون صدراعظم آلمان بود که هیتلر را به قدرت رسیدن یاری کرد و تبرئه شد.

[ویرایش] اریش ردر

فرمانده نیروی دریایی آلمان بود

[ویرایش] یواخیم فون ریبنتروپ

وزیر امورخارجه آلمان بود که به اعدام محکوم شد و ۶ اکتبر ۱۹۴۶ حکمش اجرا شد

[ویرایش] هیالمار شاخت

او به سازماندهی امور مالی نازی کمک کرد و به دلیل آنکه در جنایات هیتلر نقش نداشت تبرئه شد

[ویرایش] بالدور فون شیراخ

رئیس سازمان جوانان هیتلری به بیست سال زندان محکوم شد

[ویرایش] آرتور زایس اینکورات

فرمانروای هلند تحت اشغال بود و به اعدام محکوم شد.

[ویرایش] یولیوس اشترایخر

او ناشر روزنامه نازی دِر اشتورمر بود که به اعدام محکوم شد

[ویرایش] جستارهای وابسته

[ویرایش] منابع

ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر