پهلوان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
برای دیگر کاربردها، پهلوان (ابهامزدایی) را ببینید.
پهلوان واژهای فارسی است که در آسیای باختری برای نامیدن برخی ورزشکاران به کار میرود.
پهلوان ترکیبیاست از «پهلَو» + «ـان» و آن را منسوب به پَهلَو سرزمین پارت*[۱] دانستهاند که مردمانش به توانایی و دلیری شهرت داشتند. سنتهان ایشان هم که آمیزهای از سلحشوری و جوانمردی بودهاست نزد ایرانیان به سنت پهلوانی مشهور گشت و بر زندگی و حماسههای ایرانیان تأثیر بسیاری گذاشت.[۲]
برخی از ملقبان به «پهلوان» عبارتند از:
- گرشاسپ
- رستم («جهانپهلوان»)
- کیخسرو («شاه پهلوان»)
- اسفندیار
- غلامرضا تختی (۱۳۰۹–۱۳۴۶)
- یعقوبعلی شورورزی (۱۳۰۲–۱۳۷۸)
- پهلوان سید علی (۱۲۸۵–۱۳۵۲)
[ویرایش] پانویس
- ↑ سرزمین پارت در پارسی باستان «پَرثَوه» خوانده میشد و سپستر به «پَهلَو» تبدیل شد.
- ↑ افشاری، «پهوان».
[ویرایش] منابع
- افشاری، مهران. «پهلوان». در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. ج. ۱۴. مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. بازبینیشده در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۱.
- افشاری، مهران. «پهلوان». در دانشنامهٔ جهان اسلام. بنیاد دائرةالمعارف اسلامی. بازبینیشده در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۱.