پهلوان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

پهلوان واژه‌ای فارسی است که در آسیای باختری برای نامیدن برخی ورزشکاران به کار می‌رود.

پهلوان ترکیبی‌است از «پهلَو» + «ـان» و آن را منسوب به پَهلَو سرزمین پارت*[۱] دانسته‌اند که مردمانش به توانایی و دلیری شهرت داشتند. سنت‌هان ایشان هم که آمیزه‌ای از سلحشوری و جوانمردی بوده‌است نزد ایرانیان به سنت پهلوانی مشهور گشت و بر زندگی و حماسه‌های ایرانیان تأثیر بسیاری گذاشت.[۲]

برخی از ملقبان به «پهلوان» عبارتند از:

[ویرایش] پانویس

  1. سرزمین پارت در پارسی باستان «پَرثَوه» خوانده می‌شد و سپس‌تر به «پَهلَو» تبدیل شد.
  2. افشاری، «پهوان».

[ویرایش] منابع

ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار