بنیتو موسولینی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
|
| شناسنامه | |
|---|---|
| نام کامل | بنیتو آمیلکاره آندره آ موسولینی |
| زادروز | ۲۹ ژوئیه ۱۸۸۳ |
| زادگاه | پرداپیو[۱]، ایتالیا |
| تاریخ مرگ | ۲۸ آوریل ۱۹۴۵ |
| محل مرگ | [۲]، ایتالیا |
| همسر | دانا راشل موسولینی[۳] (۱۹۷۹-۱۸۹۰) کلارا پتاچی[۴] (معشوقه) |
| فرزندان | ویتوریو[۵] (۱۹۹۷-۱۹۱۶) رومانو[۶] (۲۰۰۶-۱۹۲۷) آدا[۷] (۱۹۹۵-۱۹۱۰) |
| اطلاعات سیاسی | |
| حزب سیاسی | حزب سوسیالیست ایتالیا حزب ملی فاشیست حزب جمهوری خواه فاشیست |
| سمت | رهبر فاشیست ایتالیا |
بنیتو موسولینی (نام کامل به ایتالیایی: Benito Amilcare Andrea Mussolini) (زاده ۲۹ ژوئیه ۱۸۸۳ - درگذشته ۲۸ آوریل ۱۹۴۵) رهبر ایتالیای فاشیست طی دوران جنگ جهانی دوم بود.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] به قدرت رسیدن موسولینی و اقدامات وی
در سال های میان دو جنگ جهانی موسولینی که فرزند یک آهنگر بود و در حین جنگ جهانی اول وی به درجهٔ استواری نایل آمده بود،از نارضایتی مردم ایتالیا استفاده کرد و حزب فاشیسم را تشکیل داد او با تشکیل این حزب ادعا میکرد که می خواهد عظمت روم باستان را برای ایتالیا احیا کند. او اعلام وفاداری خویش نسبت به شاه ایتالیا و کلیسا و ادعای خود را مبنی بر اینکه سلحشوری در راه حفظ قانون ، قدرت حکومت و نظم بود را مسجل تر گردانید. چندسالی پیش از این وی یک نفر جمهوری طلب سر سخت و دشمن طبقهٔ روحانیون بود .
سر انجام در سال 1922 موسولینی توانست فرمان نخست وزیری را از پادشاه ایتالیا بگیرد و به خود لقب دوچه یا پیشوا بدهد . در عرض چند سالی بعد از 1924 موسولینی پارلمان ایتالیا را بدل به وجود بی خاصیتی کرده ، عدهٔ شرکت کنندگان در انتخابات عمومی را کسر نموده و به سانسور مطبوعات پرداخته بود ، اتحادیههای کارگران را منحل ساخته و کارگران را از حق اعتصاب محروم نموده و سایر احزاب سیاسی را به کل منسوخ کرده بود . دستگاه پلیس مخفی دایر کرد و دادگاههای مخصوصی برای محاکمهٔ مخالفین رژِیم تاسیس نمود . هم چنین وی تعدادی از سران باند مافیای سیسیل را بازداشت کرد . پس از روی کارآمدن آدولف هیتلر در سال 1933،او با آلمان و ژاپن دولت های محور را به وجود آوردند که در ظاهر هدفشان مبارزه با کمونیسم بود .
[ویرایش] حمله به حبشه
با اینکه ایتالیایی ها از دیر باز در اندیشهٔ کشور گشایی بودند و روم باستان را الگوی خود قرار میدادند و دریای مدیترانه را دریای روم و شمال آفریقا را نیز متعلق به خود میدانستند ولی در عمل نتوانسته بودند چندان موفق شوند و تنها در سال 1911 توانستند لیبی را اشغال کنند، حتی در لشکرکشی ایتالیا به حبشه در سال 1896، علی رغم داشتن سلاح های جدید و ارتش منظم آنها شکست خوردند که باعث سرافکندگی ایتالیایی ها گردید . برای همین موسولینی برای بالا بردن جایگاه و محبوبیت خود در بین سیاست مداران و مردم ایتالیا ، در سال 1936 به حبشه حمله کرد که باعث فرار هیلاس لاسی شاه حبشه گردید . با اینکه جامعهٔ ملل موسولینی را تحت فشار قرار داد اما بی اعتنایی دیکتاتور ایتالیا به جامعه ملل و خروج این کشور از این مجمع جهانی ، در ارتباط با موضوع حبشه ، این جامعه را عملا در صحنهٔ جهانی بدون اثر و فاقد قدرت جلوه داد .
[ویرایش] جنگ جهانی دوم و پایان کار موسولینی
با اینکه موسولینی متحد آلمان بود ولی هیتلر چندان به ایتالیای ها اطمینان نداشت به همین دلیل گروهی از سربازان خود را در رم و شمال ایتالیا مستقر کرد . موسولینی نیز هیچ مقاومتی در مقابل این عمل هیتلر نشان نداد همین امر باعث شد تا مردم ایتالیا به موسولینی بدبین شوند و دانستد که تنها گوش به فرمان هیتلر است حتی عدهای از حزب فاشیست ایتالیا نیز به او معترض شدند . سرانجام با اشغال جزیرهٔ سیسیل به دست متفقین در سال 1943 و ورود آنها به جنوب ایتالیا ،شاه ایتالیا موسولینی را از قدرت عزل و سریعا وی را دستگیر کردند . اما به دستور هیتلر نیروی هوایی آلمان توانست موسولینی را فراری دهد و وی را به آلمان بردند تا با هیتلر ملاقات کند . هیتلر از او خواست تا به شمال ایتالیا که در اشغال نیروهای آلمانی بود برگردد و ارتش از هم پاشیدهٔ ایتالیا را باسازی کند ، با اینکه موسولینی از نتیجهٔ جنگ در هراس بود ولی قبول کرد .
اما سرانجام موسولینی در پایان جنگ جهانی دوم در حالی که به اتفاق معشوقهاش در حال فرار از ایتالیا بودند در مزرعهای توسط پارتیزان های ایتالیایی دستگیر شده و در همان جا به همراه سایر همراهانشان که از مقامات حکومت فاشیستی بودند، پس از محاکمه صحرایی به اعدام محکوم شدند و در ۲۸ آوریل ۱۹۴۵ تیرباران شدند. جسد موسولینی و معشوقهاش در پیازا لورتو در میلان، برای نمایش عموم با قلابهای مخصوص آویزان کردن گوشت در قصابیها، به صورت وارونه، از سقف یک ایستگاه پمپ بنزین آویخته شده و به وسیله مردم شهر سنگباران شد. هدف از این عمل هم ناامید کردن فاشیستها از ادامه جنگ و هم گرفتن انتقام از نیروهای محور که بسیاری از پارتیزانها را به همان شیوه اعدام کرده بودند، محسوب میشد.
[ویرایش] پانویسها
[ویرایش] منابع
تاریخ ایران و جهان ، رشتهٔ ادبیات و علوم انسانی سال سوم متوسطه
تاریخ جهان نو ، دکتر رابرت پالمر
