روح‌باوری

روح‌باوری (به انگلیسی: Spiritualism) در مقابل اصالت ماده قرار دارد. محتوای روح‌باوری عبارت است از قول به روحانیت نفس و استقلال آن از بدن.

روح‌باوری، باور دارد که کنار هم قرار گرفتن ملکولها براساس هر الگوی قابل تصور، منجر به پیدایش حیات نمی‌شود و عامل حیات ماهیت غیر شیمیایی دارد. همچنین عناصر شیمیایی بدن جانداران به تنهایی نمی‌توانند کارکردهای حیاتی بدن را پدیدآورند و میان آنها هماهنگی ایجاد کنند

هر فلسفه ای که معتقد باشد وجود انسان مرکب از روح و بدن است، فلسفه روح‌باوری است.

لغت‌شناسی

اصالت (اَ لَ) [ع . اصالة] (اِمص)[اصیل بودن.

روان‌شناسی (حامص) دانش مطالعه و شناخت روان و مسایل مربوط به آن.

روان‌شناسی، اخلاق و جامعه‌شناسی، وجودشناسی

1. در روان‌شناسی، روح‌باوری نظر کسانی است که معتقداند تصورات و پدیدارهای عقلی و افعال ارادی را نمی‌توان با پدیدارهای اندامی تفسیر کرد.
2. در علم اخلاق و جامعه‌شناسی، معنی روح‌باوری این است که فرد و جامعه دارای دو هدف هستند. یکی از این اهداف متعلق به حیات حیوانی یا حیات مادی است. دیگری متعلق به حیات روحی محض، و این دو غایت متعارض یکدیگرند.

۳. در وجودشناسی Ontology روح‌باوری نظریه کسانی است که می‌گویند در عالم هستی دو جوهر متمایز وجود دارد. یکی جوهر روحی که دو صفت تفکر و آزادی، ذاتی آن است.

دیگری جوهر مادی که امتداد و حرکت ذاتی آن است.

دیگر معانی

1. روح‌باوری به این معنی هم به کار رفته است که: روح یا روان جوهر هستی است و حقیقت وجود هر چیزی عبارت است از روح ساری در وجود آن.
2. روح‌باوری را به معنی روان مندی نیز استعمال کرده‌اند.
3. روحی و روحانی، به یک معنی، مترادف‌اند؛ مثلاً می‌گویند روحانیت نفس و مقصود از آن، جوهر مستقل جدا از بدن است.

نتایج

نتایج روح‌باوری عبارت است از ۱- قول به بقای نفس بعد از مرگ ۲- قول به وجود خدا. ۳- قول به برتری ارزش‌های روحی یا معنوی بر ارزش‌های مادی.