جادوی مراسمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

جادوی مراسمی یا جادوی آئینی (به انگلیسی: Ceremonial magic) که به عنوان جادوی اعظم[۱] و جادوی فاضل[۲] شناخته می‌شود، اصطلاحی گسترده در زمینهٔ مکتب هرمسی یا سنت غربی است که در اشاره به طیف گسترده ای از مراسم‌های جادویی طولانی، استادانه و پیچیده بکار می رود. وجه تسمیه اش کثرت آئین ها و لوازمی است که جادوگر به آن‌ها نیاز دارد. جادوی مراسمی توسط سازمان هرمسی پگاه زرین مشهور شده است و از دل آن مکاتب فلسفی و باطنی همچون قبالای هرمسی، جادوی انوشی جان دی و ادوارد کلی، تلما و جادوی بسیاری از جادونامه ها پدید آمده‌اند.

سحر رنسانس[ویرایش]

در دوره رنسانس علاقه مجدد به سحر در بسیاری کشورهای اروپایی شکل گرفت. در این زمان تفاوتی بین جادوی مراسمی و جادوی طبیعی وجود داشت. جادوی طبیعی به کیمیا، اخترشناسی و آنچه امروزه علوم طبیعی شناخته می‌شود اطلاق می‌شد؛ ولیکن جادوی مراسمی به ارتباط با ارواح و اجنه اطلاق می‌شد که در تقابل با متابعت از خداوند بود.

جادوی انوشی[ویرایش]

جادوی انوشی سیستم ارتباط با ارواح است که توسط دکتر جان دی و همکار او سر ادوارد کلی ایجاد شد. این دانش بنا به گفته آنان توسط مجموعه ای از ارواح در آزمایشهای سحرآمیز آندو بدانها منتقل شده بود. بنا به اعتقاد آنان این سیستم دانش مخفی درون کتاب انوش بود.

جادونامه‌ها[ویرایش]

جادونامه‌ ها مجمو عه ای است از کتابها که روشهای ارتباط با ارواح از طریق مراسم خاصی را توضیح می‌دهند. این کتابها در قرون وسطی در اروپا بسیار رایج بود و بسیاری از آنها از متون عربی به لاتین ترجمه شده بود. این کتابها معمولا بشدت مورد مخالفت کلیسا بود و بسیاری از آنها سوزانده شد. بعضی از این کتابها ادعا می‌کردند که سحری که به وسیله آن سلیمان با اجنه ارتباط برقرار می‌کرد را دارا هستند.

سازمان هرمسی پگاه زرین[ویرایش]

سازمان هرمسی پگاه زرین سازمانی سری فعال در قرن ۱۹ و ۲۰ فعال بود. این سازمان مراسم مختلف برای ارتباط با ارواح برگزار می کرد و مهمترین تشکیلات فعال در زمینه سحر در آن روزگار بود که تاثیر زیادی بر جنبشهای سحرآمیز بعدی نظیر ویکا و تلما داشت.

آلیستر کراولی[ویرایش]

نویسنده انگلیسی آلیستر کراولی تاثیر زیادی بر جادوی مراسمی داشت. او فرمول جدیدی به نام عصر هوروس ارائه کرد.

ابزار مورد استفاده[ویرایش]

بیشتر جادوهای مراسمی می بایست در زمان خاصی از روز انجام می‌شد. ساحران اعتقاد داشتند که روزهای هفته تحت سلطه هفت سیاره سنتی منظومه شمسی هستند و هر ساعت نیز دوباره تحت سلطه یکی از این سیاره هاست. از این رو ساحر باید زمان مناسب را برای ارتباط با روح مرتبط با سیاره خاص انتخاب می‌کرد. به طور معمول یک دایره بر روی زمین کشیده می‌شد که ساحر درون آن قرار می‌گرفت. این دایره او را از قدرتهای شیطانی احضار شد محافظت می‌کرد. معمولا در مراسم از روغنهای خاص استفاده می‌شد. همچنین بسیاری مراسم از چاقو، شمشیر و یا تبر برای رسم کردن سیگیلهای خاص در هوا استفاده می‌کردند. بعضی احضارهای خاص نیازمند قربانی حیوان و یا حتی انسان بودد.

پانویس[ویرایش]

  1. high magic
  2. learned magic

منابع[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]