داوود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
داود
David SM Maggiore.jpg
پیکره پادشاه داود اثر نیکلاس کوردیه
لقب(ها) دومین پادشاه اسرائیل
زادروز حدود ۱۰۴۰ (پیش از میلاد)
زادگاه بیت‌لحم
مرگ حدود ۹۷۰ (پیش از میلاد)
محل مرگ اورشلیم
آرامگاه کوه صهیون
پیش از سلیمان
همسران میخل
شیتموم و بثشبع
پدر یسی

داود (عبری: דָּוִד داوید به معنی محبوب) دومین پادشاه اسرائیل به روایت عهد عتیق بود. در این کتاب پادشاهی برحق اما نه بی‌اشتباه، جنگ‌جویی متبحر و نوازنده و شاعری بزرگ معرفی می‌شود. تعدادی از ترانه‌های منسوب به وی در کتاب مزامیر یا زبور جمع‌آوری شده‌است.

داود، پسر یسی از فرزندان یهودا و از طایفهٔ بنی‌اسرائیل بود که در بیت‌لحم زاده شد. داود، دو پسر به نامهای آدونیا و سلیمان داشت. داود در سال ۱۲۵۰ پیش از میلاد، توانست اورشلیم را از دست کنعانیان آزاد کند و آن را «پایتخت اسرائیل» خواند. به روایت عهد عتیق، داود، تابوت عهد را که حامل ده فرمان و ردای موسی و نسخه اصلی تورات بود به اورشلیم آورد و آن را در معبدی جدید نصب کرد.[۱]

داود چهل سال در یهودیه فرمان راند و در ۷۱ سالگی در اورشلیم درگذشت. جسد داود را بر کوه صهیون دفن کردند.

داود پس از کشتن غول جالوت، اثر کلود وینیون، ۱۶۲۰ میلادی، در موزه هنر بلانتون در تگزاس

سلیمان، فرزند داود، با ادامه کاری که پدرش آغاز کرده بود، شهر را گسترش داده و معبد مقدس یا هیکل سلیمان را که امروزه معبد اول خوانده می‌شود در شهر اورشلیم بنا کرد.[۲]

داستان داود به روایت عهد عتیق[ویرایش]

نوشتار اصلی: بث‌شبع
نوشتار اصلی: اوریای حتی

عهد عتیق در کتاب دوم سموئیل فصل یازده جمله‌های ۲ تا ۲۷ چنین می‌گوید:

واقع شد که وقت غروب داود از بسترش برخاست و بر پشت بام خانه ملک گردش کرد و از پشت بام زنی را دید که خویشتن را شستشو می‌کرد و آن زن بسیار خوب صورت و خوش منظر بود و داود فرستاد درباره آن زن استفسار نمود و کسی گفت که آیا بت شبع دختر الیعام زن اوریاه حتی نیست؟ و داود ایلچیان را فرستاد و او را گرفت و او نزد وی آمده داود با او خوابید و او بعداز تمیز شدن از نجاستش به خانه خود رفت و زن حامله شده فرستاد و داود را مخبر ساخته که حامله هستم...

در ادامه روایت عهد عتیق، داود، اوریاه شوهر او را به جنگ می‌فرستد و در پیشاپیش سپاه می‌گمارد تا کشته شود و سپس زن او را به خانه می‌آورد و سپس همین زن -با این سوابق -مادر سلیمان و درنتیجه براساس اناجیل، جد عیسی مسیح می شود.

با وجود این به روایت عهد عتیق، کتاب اول پادشاهان فصل یازدهم جمله‌های ۱ تا ۲۴ خداوند داود را بنده برگزیده خود که اوامر و فرائضش را نگاه می‌دارد معرفی می‌کند.

خانواده داود[ویرایش]

براساس روایات عهد عتیق مادر داود به گناه آبستن شد،[۳] از نسلِ فارص فرزند نامشروعِ یهودا بود.[۴] و خود نیز با همسر دیگران همبستر می‌شد و از این راه فرزندانی داشت.[۵] بثشبع از همسران او بوده‌است.

اما در برخی روایات اسلامی داود را نه از نسل یهودا بلکه از نسل لاوی دانسته‌اند.[۶]

نظر اسلام در رابطه با داود[ویرایش]

داود در قرآن پیامبر و خلیفه خدا در زمین نامیده شده‌است.[۷] واژه داود که در زبان عبری «داوید» تلفظ می‌شود، به معنای «محبوب »بوده و نام یکی از پیامبران بزرگ بنی اسرائیل می‌باشد، او اولین پیامبری است که دارای کتاب آسمانی به نام «زبور» بوده و از ذریه اسحاق (ع) فرزند ابراهیم و هم‌عصر با «اشموئیل» می‌باشد و از جمله انبیایی است که دارای حکومت و منصب قضاوت بوده و زبان پرندگان را می‌دانسته. حضرت داود(ع) در سر زمینی بین مصر و شام دیده به جهان گشود، او از نواده های حضرت یعقوب است و به نُه واسطه به یکی از فرزندان حضرت یعقوب می رسد، پدرش «ایشا» نام داشت. او صد سال عمر کرد، که چهل سال از آن را حکومت نمود. حضرت داود در روایات اسلامی فرزند «ایشا بن لاوی بن یعقوب است. ایشا، ده پسر داشت که داود از همه کوچک تر بود و به شغل شبانی اشتغال داشت. اما داود (ع) دارای نوزده فرزند بود که از میان آنها سلیمان(ع) جانشین او شد.

داستان داود در قرآن این گونه است که در سوره بقره میگوید :چون طالوت با لشکریان [خود] بیرون شد گفت خداوند شما را به وسیله رودخانه ه‌ایی خواهد آزمود پس هر کس از آن بنوشد از [پیروان] من نیست و هر کس از آن نخورد قطعاً او از [پیروان] من است مگر کسی که با دستش کفی برگیرد پس [همگی] جز اندکی از آنها از آن نوشیدند و هنگامی که [طالوت ] با کسانی که همراه وی ایمان آورده بودند از آن [نهر] گذشتند گفتند امروز ما را یارای [مقابله با] جالوت و سپاهیانش نیست کسانی که به دیدار خداوند یقین داشتند گفتند بسا گروهی اندک که بر گروهی بسیار به اذن خدا پیروز شدند و خداوند با شکیبایان است.و هنگامی که با جالوت و سپاهیانش روبرو شدند گفتند پروردگارا بر [دلهای] ما شکیبایی فرو ریز و گامهای ما را استوار دار و ما را بر گروه کافران پیروز فرمای.پس آنان را به اذن خدا شکست دادند و داوود جالوت را کشت و خداوند به او پادشاهی و حکمت ارزانی داشت و از آنچه میخواست به او آموخت و اگر خداوند برخی از مردم را به وسیله برخی دیگر دفع نمیکرد قطعاً زمین تباه میگردید ولی خداوند نسبت به جهانیان تفضل دارد.در جای دیگر به قضاوت های عادلانه داود می پردازد:و داوود و سلیمان را [یاد کن] هنگامی که در باره آن کشتزار که گوسفندان مردم شب هنگام در آن چریده بودند داوری میکردند و [ما] شاهد داوری آنان بودیم. پس آن [داوری] را به سلیمان فهماندیم و به هر یک [از آن دو] حکمت و دانش عطا کردیم و کوهها را با داوود و پرندگان به نیایش واداشتیم و ما کننده [این کار] بودیم.

منابع[ویرایش]

  1. اورشلیم: پایتخت مذاهب (بی‌بی‌سی فارسی)
  2. اورشلیم: پایتخت مذاهب (بی‌بی‌سی فارسی)
  3. مزامیر ۵۱:۵
  4. پیدایش ۳۸:۶
  5. دوم سموئیل ۱۱:۳
  6. بحارالأنوار ج : ۱۳ ص: ۴۴۰ و تفسیرالقمی ج : ۱ ص: ۸۲ و قصص‌الأنبیاء سید نعمت‌الله جزایری ص: ۳۳۱
  7. (سوره ص آیه ۲۶)

منابع[ویرایش]

قرآن:سوره بقره 249 تا251/انبیا78تا80

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ داوود موجود است.
  • عاطف الزین، سمیح، داستان پیامبران علیهم السلام در قرآن، ترجمه علی چراغی، اول، تهران: ذکر، ۱۳۸۰، ISBN 96430171634
  • کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، ISBN 964-331-068-X

الگو:آدم تا داود