داوود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

پرش به: ناوبری, جستجو
داود پس از کشتن غول جالوت، اثر کلود وینیون، ۱۶۲۰ میلادی، در موزه هنر بلانتون در تگزاس
داود پس از کشتن غول جالوت، اثر کلود وینیون، ۱۶۲۰ میلادی، در موزه هنر بلانتون در تگزاس

داوود(عبری: דָּוִד به معنی محبوب) پسر یسی از فرزندان یهودا و از طایفهٔ بنی‌اسرائیل بود که در بیت‌لحم زاده شد.

او به جای شاؤل به پادشاهی اسرائیل رسید و تابوت عهد خداوند را به اورشلیم آورد. کتاب مزامیر داوود به وی منسوب است.

داوود چهل سال در یهودیه فرمان راند و در ۷۱ سالگی مرد. جسد داوود را بر کوه صهیون دفن کردند.

[ویرایش] خانواده داوود

بر اساس روایات عهد عتیق مادر داوود به گناه آبستن شد، [۱] از نسلِ فرزند نامشروعِ یهودا، فارص بود.[۲] و خود نیز با همسر دیگران همبستر می شد و از این راه فرزندانی داشت.[۳] اما در روایات اسلامی پیامبران را معصوم میدانند و داوود را نه از نسل یهودا بلکه از نسل لاوی دانسته اند.[۴]

پیامبران و رُسل در قرآن
آدم  · ادریس  · نوح  · هود  · صالح  · ابراهیم  · لوط  · اسماعیل
اسحاق  · یعقوب  · یوسف  · ایوب  · شعیب  · موسی  · هارون  · ذوالکفل  · داود
سلیمان  · الیاس  · الیسع  · یونس  · زکریا  · یحیی  · عیسی  · محمد
مقالات مرتبط : نبی و رسول در قرآن


[ویرایش] منابع

  • عاطف الزین، سمیح، داستان پیامبران علیهم السلام در قرآن، ترجمه علی چراغی، اول، تهران: ذکر، ۱۳۸۰، ISBN ۹۶۴۳۰۷۱۶۳۴
  • کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، ISBN ۹۶۴۳۳۱۰۶۸-X

[ویرایش] مراجع

  1. مزامیر ۵۱:۵
  2. پیدایش ۳۸:۶
  3. دوم سموئیل ۱۱:۳
  4. بحارالأنوار ج : ۱۳ ص : ۴۴۰ و تفسيرالقمي ج : ۱ ص : ۸۲ و قصص‏الأنبياء سید نعمت‌الله جزایری ص : ۳۳۱