مزامیر یا زبور داوود (عبری:תהילים تِهیلِم، در یونانی:Ψαλμοί به معنی «دعاهای پرستش») یا سرودهای چنگ، یکی از بخشهای تنخ یهودی و عهد عتیق در انجیل است.مزامیر در هیکل دوم زروبابل و هرود و برای استفاده از کنیسهها، به عنوان کتاب دعا و پرستش به کار میرفت.[۱] شکلگیری مزامیر به روزهای سلطنت داوود پسر یسی بازمیگردد.[۲] از ۱۵۰ مزمور فقط سی و چهارتای آن عنوان ندارند، که به آنها مزامیر یتیم گفته میشود. مزامیر به صورت شعر بیوزن عبری نگاشته شدهاست.
- ↑ لوقا ۲۰:۴۲؛ اعمال ۱:۲۰
- ↑ مزامیر ۷۲:۲۰
- عاطف الزین، سمیح، داستان پیامبران علیهم السلام در قرآن، ترجمه علی چراغی، اول، تهران: ذکر، ۱۳۸۰، ISBN ۹۶۴۳۰۷۱۶۳۴
- کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، ISBN 964-331-068-X
- یاردون سیز. دانشنامه کتاب مقدس. ترجمهٔ بهرام محمدیان. چاپ سوم. تهران: روز نو، ۱۳۸۰. ۱۹۱۲.
- جیمز هاکس. قاموس کتاب مقدس. ترجمهٔ عبدالله شیبانی. چاپ سوم. تهران: اساطیر، ۱۳۷۵. ۱۱۴.
|
زندگی یهودی |
|
| تولد و نوزادی |
|
 |
|
| رشد |
|
|
| زندگی روزمره |
|
|
| ازداج |
|
|
| یهودیت |
|
|
| وسایل مذهبی |
|
|
| مرگ |
|
|
