سلیمان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
- برای دیگر کاربردها سلیمان (ابهامزدایی) را ببینید.
سُلِیمان (به عبری: שְׁלֹמֹה، تلفظ: اِشلومو) نام شخصیتی تاريخی در قرآن و كتاب مقدس. اطلاعات علمی دقیقی از وی در دست نیست و شخصیت وی بیشتر بر پایه متون دینی شناخته میشود.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] روایات یهودی
طبق این روایات سلیمان پسر داوود و بتشبع است و در حدود سال ۱۰۰۰ پیش از میلاد متولد گشت. وی مقتدرترین و ثروتمندترین پادشاه اسرائیل و از قبیله یهودا بودهاست. که در سالهای ۹۷۰ ق.م تا ۹۲۸ ق.م به عنوان سومین پادشاه پس از ایجاد اتحاد بین اقوام ۱۲گانه بنیاسرائیل بر این سرزمین حکومت میکرده.
وی در اواخر عمر خود از خداپرستی رویگردان میشود و به پرستش بعل[۱] میپردازد.[۲]
سلیمان همچنین سازنده معبد معروف بنی اسرائیل است که به «هیکل» معروف گردید. این معبد که به دستور خداوند و به اصرار بنی اسرائیل ساخته شد، در زمان حمله «نبوکد نصر» پادشاه بابل غارت و تخریب گردید و دوباره با رهایی یهودیان از اسارت و بازگشتشان، بازسازی شد. معبد «هیکل» بنا بر روایت انجیل تا قرون آغازین انتشار مسیحیت همچنان پا بر جا ماند و از مکانهای زیارتی یهودیان به شمار میرفت. برخی مورخان معتقدند محل معبد بازسازی شده، در محل بنای «مسجد الاقصی» در فلسطین امروز بودهاست.
پس از ظهور «اسلام»، محمد پیامبر مسلمانان در ابتدا مسجد الاقصی را به عنوان قبله مسلمانان معرفی نمود اما با گسترش اسلام، پس از چندی به فرمان محمد ، از جانب خداوند، قبله مسلمانان تغییر کرد و مسلمانان اکنون به سوی کعبه نماز میگذارند. به اعتقاد برخی مورخان، از آنجا که یهودیان بر اساس رسوم خود، عبادت خود را به سوی «هیکل» انجام میدادند؛ این رسم در میان مسلمانان باب گردید.[نیازمند منبع]
نام سلیمان در زبانهای سامی به معنای «آشتی» است و در کتاب عهد عتیق (تَنَخ) از او با نام جدیدیه هم یاد شده.
[ویرایش] روایات اسلامی
طبق این روایات سلیمان پیامبری توانا و ثروتمند بوده که در سالهای دور بر سرزمینی که محل آن مشخص نیست حکومت میکرده است.همچنین در قرآن آمده است که او زبان پرندگان و حیوانات را میدانسته و باد ها به تسخیر او بوده اند. گفته میشود که بر روی انگشتری که سلیمان به دست داشته اسم اعظم نوشته شده بود . قصر او به قدری زیبا و با شکوه و دارای درخشش و تلالو بود که زمانی که ملکه قوم سبا ( بلقیس ) آن را دید ، تصور کرد که آب بر روی زمین ریخته و دامن خود را بالا گرفت و بعد از دیدن این همه شکوه و جلال به خدای یکتا ایمان آورد. سلیمان در جلوی قصر خود، بر عصایی تکیه کرده بود و بر همان جا درگذشت ، و مرگ او زمانی برای مردم معلوم شد که موریانه عصای او را خورد و وی به زمین افتاد . سلیمان پیامبر خدا بود و هیچ گاه از بندگی او سر باز نزد.
[ویرایش] جستارهای وابسته
- تاریخ قوم بنیاسرائیل
- قبیله بنی اسرائیل
- سلطنت سلیمان
- سلیمان پیامبر
- شیطانهای غواص
- بعل
- بعل پرستی
- گوساله سامری
- کتاب پادشاهان
- تنخ
[ویرایش] پانویس
- ↑ بعل واژه کهن سامی به معنای خداوند است که بت گوساله طلایی یکی از نمادهای آن بود. «۷». Judaica. ۷۱۱.
- ↑ کتاب اول پادشاهان، ۱۱/ ۳-۴
[ویرایش] منابع
- شهبازی، عبدالله. آغاز و پایان بنیاسرائیل. بازدید در تاریخ ۱۳۸۶/۰۲/۲۹.
- ویکیپدیای انگلیسی، ۱۷ ژانویه ۲۰۰۷.
- كتاب مقدس/ترجمه قديم
|
||||||||
قرآن کریم
