بنی‌هاشم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو


از طوایف عرب و از اولاد هاشم بن عبدمناف. هاشم از قبیله قریش بود و در دوره قبل

از ظهور اسلام به نجابت شهرت داشت.افراد این طایفه غالباً ریاست مکه و ریاست دارالندوه که مجلس قریش

بود و همچنین سقایت ، رفادت و پرده داری (سدانت) خانه کعبه را که مورد احترام همگان بود

(پادشاهان و اشراف زادگان سرزمین های اطراف آنروز نیز هدایایی مانند آهوی طلایی و ازاین قبیل هدایا

به کعبه اهداء می کردند)برعهده داشتند.محمد بن عبدالله، علی پسر ابی‌طالب و بنی عباس از

این طایفه‌اند. این طایفه بعلت این مناصبی که در اختیار داشتند اغلب مورد بغض و یا حسادت

دیگرطوایف قرار می گرفتند.

نسب این قبیله به هاشم بن عبد مناف بن قصی بن کلاب بن مرة بن کعب بن لؤی بن غالب بن فهر بن مالک

بن قریش بن کنانة بن خزیمة بن مدرکة بن الیاس بن مُضَر بن نزار بن مَعَد بن

عدنان که جد قبائل عدنانیست میرسد. نسب این قبیله به این ترتیبی که عنوان شد به اسماعیل بن ابراهیم می رسد که در اصل عرب نبودند(همسر اسماعیل از اعراب بود) بلکه مربوط به تمدن کهن بابل

بودند که بعدها با توجه به تاثیر پذیری از فرهنگ محیط اطرافشان زبانشان عربی شد و اینها به اعراب

'مستعربه' یعنی اعرابی که اصالتاً عرب نیستند معروف شدند.