شمع ییسرائل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آغاز شِماع در سیدور

شِماع، یا شِمَع ییسرائل، (به عبری: שמע ישראל)، به معنی "بشنو! ای اسرائیل" است و آن اولین دو کلمه از فرازی از تورات است که قسمت کانونی نماز صبح و عصر یهودیان است. اولین آیه اعتقاد توحیدی یهود را در خود جای داده است. یهودیان متدین شماع را مهمترین قسمت ادعیه یهودی می دانند. و قرائت دو بار در روز آن را یک واجب شرعی یا میصوا (به عبری: מצוה‎) می دانند. همچنین مرسوم است که در زمان احتضار نیز به عنوان آخرین کلام، آن را بخوانند. کلمه شماع، برای اشاره به کل دعای روزانه، شامل تثنیه ۶: ۴ تا ۶: ۹ و ۱۱: ۱۳ تا ۱۱: ۲۱ و اعداد ۱۵: ۳۷ تا ۱۵: ۴۱ به کار می رود. آیات شماع، همچنین در مزوزا که بر چهارچوب در ورودی نصب می‌شود و در تفیلین که در حین نماز به دست بسته می‌شود نوشته می شود.

محتوی[ویرایش]

قرائت شِماع

محتوای شماع، بر اساس تثنیه ۶: ۴ تا ۶: ۹ چنین است:

ای اسرائیل بشنو، یهوه، خدای ما، یهوه واحد است.

پس یهوه خدای خود را به تمامی جان و تمامی قوت خود محبت نما.

و این سخنانی که من امروز تو را امر می‌فرمایم، بر دل توباشد.

و آنها را به پسرانت به دقت تعلیم نما، وحین نشستنت در خانه،

و رفتنت به راه، و وقت خوابیدن و برخاستنت از آنها گفتگو نما.

و آنهارا بردست خود برای علامت ببند، و در میان چشمانت عصابه باشد.

و آنها را بر باهوهای درخانه ات و بر دروازه‌هایت بنویس.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • ویکی انگلیسی و عبری