یهودیت حسیدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یهودیان در حال عبادت در کنیسای در یوم‌کیپور.

یهودیت حَسیدی (به عبری: תנועת החסידות) (חסידות در عبری به معنای پرهیزگاری است) به جنبش یهودی مذهبی در قرن‌های ۱۲ و ۱۳ میلادی در آلمان گفته می‌شود که ریاضت را با تصوف ترکیب می‌کند. این مکتب در میان مردم عادی که علاقمند بودند که از قوانین مذهبی ظاهری به سمت زندگی روحانی حرکت کنند طرفدار پیدا کرد.[۱] یهودیان حسیدی شاخه‌ای از یهودیان ارتدکس هستند.

منابع[ویرایش]

  1. "Ḥasidism." Encyclopædia Britannica. 2010. Encyclopædia Britannica Online.