هوشع
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
هوشع (در عبری:הוֹשֵׁעַ، یونانی:Ὠσηέ به معنی «رهایی از سوی خداست») پسر بئیری نخستین پیامبر از پیامبران کوچک عهد عتیق بود. او زنی به نام جومر دختر دبلایم را به زنی گرفت[۱] و از او صاحب دو پسر به نامهای یزرعیل و لوعمی و یک دختر به نام لوروحامه شد. در زمان پیامبری هوشع، بنیاسرائیل به پرستش بعل روی آورده و در مکانهای بلند قربانی میکردند[۲]، و پیکره گوسالهای را در سامره میپرستیدند.[۳] آنان یهوه را نشناخته و نسبت به وی خیانت ورزیده بودند، [۴] به طوری که وجود او را انکار میکردند.[۵] اما هوشع آنان را به یگانهپرستی و عدالت فراخواند.[۶] هوشع همچنین زنی زناکار خریداری کرد.[۷]
پانویس [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، ISBN 964-331-068-X
- یاردون سیز. دانشنامه کتاب مقدس. ترجمهٔ بهرام محمدیان. چاپ سوم. تهران: روز نو، ۱۳۸۰. ۱۹۱۲.
- جیمز هاکس. قاموس کتاب مقدس. ترجمهٔ عبدالله شیبانی. چاپ سوم. تهران: اساطیر، ۱۳۷۵. ۱۱۴.
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ هوشع موجود است. |