نحمیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نحمیا اورشلیم را بازسازی میکند.
نحمیا خرابی اورشلیم را مشاهده میکند، گوستاو دوره.
بازسازی اورشلیم به دست نحمیا.

نحمیا (عبری:נְחֶמְיָה به معنی «از یهوه آرامش یافته») پسر حکلیا[۱] از سبط یهودا[۲] و رهبر یهودیه[۳] بود. نحمیا در زمانی که شاهنشاهی ایران بر بابل چیره شد، به پیامبری رسید.

در کتاب مقدس[ویرایش]

او در کاخ شوش مباشر و ساقی خشایارشا بود. در زمانی که نحمیا در دربار خشایارشا مباشر بود، از اورشلیم پیغامی به او رسید که او را ویرانی حصار و دروازه‌های اورشلیم و خرابی خانه‌های یهودیان در آن شهر آگاه کرد. نحمیا چند روز را روزه گرفت و در مقبره پدرانش گریست[۴]؛ پادشاه که به غم او پی برد، دلیل اندوهش را پرسید، و سرانجام به او اجازه داد که به اورشلیم برود و او را در آن‌جا حاکم و استاندار قرار داد.[۵] او در سال بیستم سلطنت ارتخشتا(۴۴۵ قبل از میلاد) به اورشلیم رسید. دیوار اورشلیم در زمان او بنا شد، [۶] و ساکنین جدیدی به یهودا و اورشلیم وارد گشتند.[۷] یریحو، حسنا، مشلام، صادوق، یویاداع، یادون، لویان و راحوم از کسانی بودند که در بنا کردن دیوار اورشلیم به نحمیا یاری رساندند.[۸] او سپس به افزایش جمعیت اورشلیم پرداخت و بدهیها را لغو کرد و به عزرا کمک کرد که قوانین موسی را اجرا کرده و یهودیان را مجبور به جدا شدن از زنان غیریهودی خود کند. بعد از ۱۲ سال حکمرانی در اورشلیم، او به شوش بازگشت. بعد از مدتی در شوش، او دوباره به اورشلیم بازگشت و مشاهده کرد که مردم به روشهای غلط خود بازگشته اند. غیریهودیان اجازه یافتند که در درون اورشلیم در روز شبات تجارت کنند و در معبد غرفه داشته باشند. او بسیار خشمگین شده و معبد و کاهنان و لاویان را طهارت داد و پیروی از قوانین موسی را اجباری کرد.

در متون یهودی[ویرایش]

در تلمود نیز به نحمیا اشاره شده است. بر اساس بعضی متون یهودی او یک کوهن (نسل هارون) بوده است. ولیکن ربیها نحمیا را به دلیل غرور (نحمیا ۱۳) و بی احترامی به پیشیانش نظیر دانیال مواخذه میکنند. از این رو آنان اعتقاد دارند که کتاب نحمیا به عنوان بخشی از کتاب عزرا قرار گرفته است و نه به صورت کتابی جداگانه.

پانویس[ویرایش]

  1. نحمیا ۱:۱
  2. نحمیا ۱۰:۱
  3. نحمیا ۸:۹
  4. نحمیا ۱۴:۴
  5. نحمیا ۱:۲۲
  6. نحمیا ۳:۷
  7. نحمیا ۱۱:۱
  8. نحمیا ۳:۱۴

منابع[ویرایش]

  • کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، ISBN 964-331-068-X
  • یاردون سیز. دانشنامه کتاب مقدس. ترجمهٔ بهرام محمدیان. چاپ سوم. تهران: روز نو، ۱۳۸۰. ۱۹۱۲. 
  • جیمز هاکس. قاموس کتاب مقدس. ترجمهٔ عبدالله شیبانی. چاپ سوم. تهران: اساطیر، ۱۳۷۵. ۱۱۴.