امویان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو
Shahada.svg

مجموعه مقاله‌های
اسلام

اصول

توحید
نبوت
معاد

اصول خاص تشیع

امامت عدل

فروع

نماز روزه زکات
حج جهاد

فروع خاص تشیع

خمس
امر به معروف
نهی از منکر
تولی تبری

منابع اسلامی

قرآن عقل
سنت (حدیث)

شخصیّت‌ها

محمد
علی فاطمه
اهل بیت
خلفای راشدین
امامان شیعه
صحابهٔ محمد

مذهب‌ها

تسنن تشیع تصوف

مذاهب فقهی

جعفری شافعی
حنفی مالکی
حنبلی مذاهب دیگر

مذاهب کلامی

امامیه
اسماعیلیه خوارج
مرجئه اشاعره
معتزله مذاهب دیگر

علوم اسلامی

حدیث تفسیر
فقه کلام
فلسفه عرفان

تاریخ اسلام

امویان عباسیان
فاطمیان مملوکان
عثمانیان صفویان
آخرالزمان

جغرافیای اسلام

مکه مدینه
بیت‌المقدس
کوفه نجف
کربلا سامرا
کاظمین مشهد
بغداد دمشق
عربستان یمن
عراق شام
ایران مصر
اندلس شمال آفریقا
آسیای میانه هندوستان

Maghribi Kufic2.jpg

درگاه اسلام
 ن . ب . و 

امویان از دودمان‌های تاریخی اسلامی بودند. اینان برای نخستین بار خلافت را تبدیل به سلطنت موروثی کردند. این دودمان از قبیله قریش و از طایفه بنی‌امیه بودند.

نخستین خلیفه اموی معاویه فرزند ابوسفیان و هند مشهور به جگرخوار به دلیل پاره کردن سینه و خوردن جگر حمزه)بود. او در زمان عمر خلیفه دوم فرمانروای شام گشت. در زمان خلافت عثمان که از خویشان او بود، قدرت بسیار زیادی پیدا کرد. با کشته شدن عثمان با علی بیعت نکرد و تا علی زنده بود با او بر سر خلافت مسلمانان جنگید. پس از کشته شدن علی در کوفه، به نبرد با حسن فرزند علی پرداخت و سرانجام خلافت را به چنگ آورد و شهر دمشق را پایتخت خود و خاندانش ساخت. او مردی دانا و آینده نگر بود.از او ویژگیهای خوب و بدی گفته شده؛ برای نمونه از ویژگیهای نیکش شکیباییش بود و از بدیهایش شکمبارگی‌اش. معاویه نخستین کسی بود که سیاست جانشینی پسر به جای پدر را در خلافت به راه انداخت.

پس از او یزید پسرش خلیفه مسلمانان شد. او دانایی و سیاست پدر را نداشت. از کارهای او نبرد با حسین فرزند علی و رویداد کربلا بود. همچنین تازش به مکه.

دیندارترین خلیفه اموی عمر فرزند عبدالعزیز بود.

واپسین خلیفه اموی مروان بن محمد بود که به دست یاران ابومسلم خراسانی کشته شد.

امویان فرمانروایانی بیش از اندازه عربگرا بودند. سختگیریهای آنان بر نژادها و اندیشه و آیینهای گوناگون مردم زیر ستم ایشان را به ستوه آورده بود که سرانجام پایه‌های لرزان فرمانرواییشان را فروریخت.

امپراتوری اموی؛ غرب آسیا، شمال و بخش‌هایی از مرکز، شرق و غرب آفریقا و شبه‌جزیره ایبری را دربر می‌گرفت.

[ویرایش] فهرست نام خلیفه‌های اموی

ورودی مسجد بزرگ دمشق، ساختهٔ خلیفه اموی، ولید بن عبدالملک.
   فرمانروا  زندگی  فرمانروایی
۱ معاویه بن ابی سفیان  ۶۰۶-۶۸۰   ۶۶۲-۶۸۰ 
۲ یزید بن معاویه  ۶۴۶-۶۸۴   ۶۸۰-۶۸۴ 
۳ معاویه بن یزید  ۶۶۴-۶۸۴   ۶۸۴-۶۸۴ 
عبد الله بن الزبیر  ۶۲۳-۶۹۳   ۶۸۴-۶۹۳ 
۴ مروان بن الحکم  ....-۶۸۵   ۶۸۴-۶۸۵ 
۵ عبدالملک بن مروان  ۶۴۷-۷۰۵   ۶۸۵-۷۰۵ 
۶ ولید بن عبد الملک  ....-۷۱۵   ۷۰۵-۷۱۵ 
۷ سلیمان بن عبد الملک  ....-۷۱۸   ۶۸۹-۷۱۸ 
۸ عمر بن عبدالعزیز  ۶۸۱-۷۲۰   ۷۱۸-۷۲۰ 
۹ یزید بن عبدالملک  ۶۹۱-۷۲۴   ۷۲۰-۷۲۴ 
۱۰ هشام بن عبدالملک  ۶۹۰-۷۴۳   ۷۲۴-۷۴۳ 
۱۱ ولید بن یزید  ۷۰۹-۷۴۴   ۷۴۳-۷۴۴ 
۱۲ یزید بن الولید  ....-۷۴۴   ۷۴۴-۷۴۴ 
۱۳ ابراهیم بن الولید  ....-۷۵۰   ۷۴۴-۷۴۵ 
۱۴ مروان بن محمد  ....-۷۵۰   ۷۴۵-۷۵۰ 


[ویرایش] پیوند به بیرون

[ویرایش] منبع

  • الخضری، بیک ، الشیخ محمد، “ (تاریخ الأمم الإسلامیة) “،«الدولة الأمویة»، چاپ: دار المعرفة ، بیروت. لبنان. ۱۹۸۹ میلادی.


Hourglass drawing.svg این نوشتار دربارهٔ تاریخ خُرد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.