ابلیس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ابلیس در آیین اسلام نام یکی از شیطان‌ها است.[britanica ۱]

گوستاو دوره, نگاره‌ای از ابلیس, ضد قهرمان کتاب بهشت گمشده جان میلتون c.1866.

ابلیس در تاریخ[ویرایش]

در کتاب تاریخ طبری در روایاتی از ابن عباس نقل شده: ابلیس از فرشتگان بود و نامش عزازیل بود و در زمین ساکن بود. فرشتگان ساکن در زمین جن نام داشتند. ابلیس به عبادت همی کوشید و در دانش از همه پیش بود و به همین سبب مغرور شد و در برابر فرمان خدا عصیان نمود.[۱]

در دیدگاه اسلام[ویرایش]

خداوند سه گونه موجود عاقل و باشعور آفریده:

گونهٔ نخست، در آسمان‌ها جای دارد و فرشته نام دارد. این موجود از نور آفریده شده و شهوت جنسی، خور و خواب و شهوات دیگر را ندارد. گناه از آنان سر نمی‌زند و همواره تسلیم پروردگار است. آفرینش فرشته پیش از جن و انسان بوده است.

گونهٔ دوم، انسان است که خداوند متعال او را پدید آورد و فرمان داد تا فرشتگان بر او سجده کنند. انسان از خاک و آب آفریده شده و دارای هم و هم شهوت است.

گونهٔ سوم، نژاد جن است که خداوند آن را از آتش بی دود (و باد) پدید آورده است. جن مانند انسان عقل و شهوت دارد. آفرینش جن پیش از آدم و هم زمان با خلقت نسناس بوده‌است. خداوند دربارهٔ خلقت آنان چنین فرموده:

والجان خلقناه من قبل من نار السموم[ویرایش]

ما طایفهٔ جن را پیش از انسان از آتش گرم و سوزان - و شعله‌ور بدون دود - آفریدیم.


ابلیس در قرآن[ویرایش]

ابلیس در قرآن از نوع جن شناخته شده‌است.[۲] او از نزدیکان درگاه خداوند بود تا آنجا که در میان فرشتگان آمد و شد می کرد. پس از آفرینش آدم، خدا به همهٔ فرشتگان و همچنین به ابلیس دستور داد تا بر آدم سجده کنند.[۳] ابلیس به خاطر کبر از این کار سر باز زد.[۴] و خدا او را از خویش راند.[۵]

ابلیس از خدا درخواست مهلت تا روز قیامت کرد.[۶] و خدا به او تا روز مشخصی وقت داد.[۷] ابلیس به عزت خدا قسم یاد کرد که همه آدمیان مگر بندگان مخلصش را گمراه می کند.[۸] و خدا نیز وعده داد که جهنم را از او و همهٔ کسانی که از او پیروی می کنند پر خواهد کرد.[۹]

ابلیس، فرزندان و یارانش که شیطان نیز خوانده می‌شوند بارها در قرآن به عنوان دشمن آشکار آدمیان خطاب شده‌اند.[۲][۱۰] آنها می‌توانند، از جایی که آدمیان آنها را نمی‌بینند، آنها را ببینند.[۱۱] و انسان‌ها را به کارهای ناپسند وسوسه کنند، ولی با یاد خدا و پناه بردن به خدا آنها از انسان‌ها دور می‌شوند.[۱۲]

ابلیس در احادیث مذهب شیعه[ویرایش]

در حدیثی از جعفر بن محمد-علیهماالسلام آمده‌است که روز وقت معلوم روزی است پس از ظهور مهدی(ع) که رسول خدا(ص) رجعت کرده و ابلیس را بر روی صخره (واقع در زیر قبه الصخره فعلی) به قتل می رساند.[۱۳]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]