انصار

انصار در واژه به معنی یاری‌گران است و در اصطلاح به گروهی از صحابه گویند که ساکن مدینه بودند و اسلام آوردند. انصار به محمد و دیگر مهاجرین جا و پناه دادند و در جنگ‌ها در سپاه اسلام می‌جنگیدند. انصار در دو طایفه اوس و خزرج بودند.

سعد پسر عباده، حسان پسر ثابت، ابی پسر کعب و انس پسر مالک از مهم‌ترین افراد قبیله خزرج بودند که اسلام آوردند.

سعد پسر معاذ، بشیر پسر سعد، و معاذ پسر جبل از مهم‌ترین افراد فبیله اوس بودند که دین اسلام را پذیرفتند.

برخی از انصار مانند ابومسعود انصاری، ابوایوب انصاری، سعد پسر عباده، جابر پسر عبدالله انصاری و عثمان پسر حنیف در هیچ یک از دو قبیله اوس و خزرج جای نمی‌گیرند.

محمد پس از ورود به مدینه اعلام کرد که تمام مسلمانان با هم برادرند و انصار یا مهاجرین بر هم فضیلتی ندارند. او دستور داد که هر یک از مهاجرین با یکی از انصار پیوند برادری ببندند.

منبع

• بامداد اسلام، عبدالحسین زرین کوب، چاپ دوم، تهران: امیرکبیر،۱۳۶۲