سفاردی‌ها

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نقشهٔ پراکندگی سفاردی‌ها پس از بیرون راندنشان از اسپانیا

سفاردی‌ها یا سپاردی‌ها (به عبری: סְפָרַדִּי) نام شاخه‌ای از قوم یهود است که تا پیش از انکیزاسیون اسپانیا و تبعیدشان، در شبه‌جزیره ایبری می‌زیستند. خود واژهٔ سفارد در زبان عبری امروزی معنای اسپانیا را می‌دهد، اگرچه در تورات نام مکانی‌است مجهول.

سلیمان ابن گبیرول، ابراهیم بن عزرا، یهودا هلوی و موسی بن میمون از یهودیان سفاردی سرشناس در دورهٔ چیرگی مسلمانان بر اسپانیا بودند.

زبان رسمی سفاردی‌ها زبان لادینو است که بدان یهودی اسپانیایی نیز می‌گویند از خانواده زبان‌های رومی می‌باشد.


منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors، "Sephardi Jews،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Sephardi_Jews&oldid=467504719 (accessed December ۲۶، ۲۰۱۱).