طالوت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

طالوت، از فرزندان بنیامین فرزند یعقوب بود.[۱] وی از طرف خداوند در پی خواست سران بنی اسرائیل، در جایگاه امیر و زمامدار سپاه جنگ با جالوت قرار گرفت، ولی در آغاز بر آنان گران آمد، زیرا سلطنت در نسل یهودا فرزند یعقوب، و پیامبری در نسل لاوی دیگر فرزند یعقوب بود، در حالی که نسبت طالوت به یکی از این دو نمی‌رسید و چون دارای قدّی بلند و هیکل‌مند بود، طالوت نامیده شد. [۲] او را در مسیحیت شائول می‌نامند.

پانویس[ویرایش]

  1. مجمع البیان، ج ۱-۲، ص ۶۱۲.
  2. مجمع البیان، ج ۱-۲، ص ۶۱۲؛ الکشاف، ج ۱، ص ۲۹۲.