زلیخا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یوسف و زلیخا اثر گایدو رنی

زُلِیخا یا راعیل[۱] در ادبیات دینی یهودی و اسلامی، نام همسر پوتیفار(وزیر اعظم مصر) بود که قصد مراوده با یوسف پیامبر را داشت. ولی یوسف پاکدامنی پیشه کرد و این موجب بالا رفتن مقام و مرتبه او در نزد خدا گردید. نام زلیخا در قرآن نیامده و به عنوان زن عزیز مصر از او یاد شده و در تفاسیر از او بدین نام یاد شده.

پس از آنکه یوسف عزیز مصر شد، زلیخا سالها در غم هجران وی سوخت و در نهایت با معجزه یوسف جوان شده و با وی ازدواج کرد.

پانویس[ویرایش]

  1. تفسیر نمونه، ج ۹، ص ۴۳۶؛ تفسیر المنیر، ج ۱۲، ص ۲۸۱.

زلیخا تا زمان حضرت موسی زنده بود و وقتی موسی میخاست جنازه یوسف را پیدا کند آورده اند که او پیرزنی بود و برای موسی شرط کرد که اگر او را جوان کند و به همسری برگزیند و در آخرت شفاعت کند جنازه یوسف را میگوید کجاست که باذن خدا موسی پذیرفت و او قبر یوسف که واقع در نیل بود به او نشان داد و موسی جنازه را برده و در فلسطین دفن کرد.