عیلی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| داوران در انجیل |
|---|
| در کتاب داوران |
| عتنئیل |
| ایهود |
| شمجر |
| دبوره و باراک |
| جدعون |
| ابیملک |
| تولع |
| یائیر |
| یفتاح |
| ابصان |
| ایلون |
| عبدون |
| شمشون |
| در کتاب اول سموئیل |
| عیلی |
| سموئیل |
عیلی در عبری یعنی بلندمرتبه از داوران عهد عتیق بود که نام وی در کتابهای سموئیل آمدهاست. چشمهایش به سبب پیری تار شده بود. پسران عیلی پسران عیلی، حفنی و فینحاس نام داشتند.[۱] و از بنی بلعال (دستهای از مطرودین) بودند و «خداوند» آنگونه که در این کتابهای دینی توصیف شده را نپذیرفتند.
منابع [ویرایش]
- کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، ISBN 964-331-068-X
- یاردون سیز. دانشنامه کتاب مقدس. ترجمهٔ بهرام محمدیان. چاپ سوم. تهران: روز نو، ۱۳۸۰. ۱۹۱۲.
- جیمز هاکس. قاموس کتاب مقدس. ترجمهٔ عبدالله شیبانی. چاپ سوم. تهران: اساطیر، ۱۳۷۵. ۱۱۴.
