حوا
حَوّا (در عبری: חַוָּה به معنی زنده یا زندگی) بر پایه اساطیر سامی نخستین زن و دومین انسان آفریده شده توسط خداوند میباشد. آدم همسر او است.
در روایات تورات و تلمود خدا وی را از دنده آدم آفرید. بر اساس عهد عتیق؛ چون حوا نخست از میوه درخت معرفت نیک و بد خورد، بین نسل او و مار (ابلیس) دشمنی ابدی به وجود آمد، دچار درد زایمان گردید و شوهرش بر وی تسلط ابدی یافت.[۱] در ادیان ابراهیمی حوا و آدم فرزندانی به نامهای هابیل، قابیل، اقلیما، لوذا، شیث، یافث و … داشتند.
اسطورهشناسان، تیامات در اساطیر سومری را ریشه حوا میدانند.[۲]
در روایاتی لیلیت نخستین زن آفریدهٔ خدا بود که همسر آدم نیز شد.[۳]
باید توجه نمود که حوا همان حوای میتوکندریایی نیست که در مبحت تکامل انسان به عنوان جدیدترین نیای مشترک تمام انسان های امروزی از طرف مادری شناخته می شود.
محتویات |
پانویس [ویرایش]
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، ۱۳۷۹، ISBN 964-331-068-X
- آکادمی فانتزی، «اسطورهٔ لیلیث»؛ علیرضا قسمتی
- آپسو و تیامات اساطیر سومری اصل آدم و حوای تورات و یمه و یمی اوستا و وداها هستند، اخبار روز
پیوند به بیرون [ویرایش]
حوا در فرهنگنامه داستانی عجایب المخلوقات
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
