اسحاق

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فرشته خدا، ابراهیم را از قربانی کردن اسحاق باز می‌دارد.

اِسحاق (عبری: יִצְחָק، به معنی او می خندد)، تنها فرزند ابراهیم از سارا و همچنین برادر اسماعیل است که بر اساس کتاب پیدایش تورات، هنگامی که ابراهیم ۱۰۰ ساله و سارا ۹۰ ساله بود، به دنیا آمد.[۱] اسحاق به دستور پدرش ابراهیم و با همراهی خدمتکار او به میانرودان (که در آن زمان از بازماندگان طوفان نوح بودند) رفت و با ربه‌کا (به عربی: رفقه) ازدواج کرد.[۲] پسران او یعقوب و عیسو بودند. در قرآن، از اسحاق به‌عنوان «نبی» (پیامبر) یاد شده‌است.[۳][۴] همچنین خدا وعده نیل تا فرات را به عنوان سرزمین موعود در تورات به فرزندان ابراهیم، یعنی بنی اسماعیل (عربها) و بنی اسحاق (بنی اسرائیل و یهود) داده است: «در آن روز، خداوند با ابراهیم عهد بست و گفت: اين زمين را از نهر مصر (نیل) تا به نهر عظيم، يعنی نهر فرات، به نسل تو بخشيده‌ام.»[۵]

پانویس[ویرایش]

  1. پیدایش ۲۱:۵
  2. پیدایش 24
  3. قرآن 21:73
  4. قرآن 19:49
  5. پیدایش 15:18

منابع[ویرایش]

  • عاطف الزین، سمیح، داستان پیامبران علیهم السلام در قرآن، ترجمه علی چراغی، اول، تهران: ذکر،1380، ISBN 964-307-163-4
  • کتاب مقدس عهد عتیق و عهد جدید، ترجمه فاضل خان همدانی، ویلیام گلن، هنری مرتن، تهران: اساطیر، 1379، ISBN 964-331-068-X
پسران ابراهیم بر اساس همسرانش و به ترتیب تولد
سارا اسحاق (۲)
هاجر اسماعیل (۱)
قطوره زمران‌ یُقشان مَدان مِدیان یِشباق شوحا
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ اسحاق موجود است.