اولوالعزم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اولوالعزم، یا صاحبان عزم به معنای صاحبان اراده محکم است.[۱]

در اصطلاح اسلامی به رسولانی گفته می‌شود که صاحب شریعت [۲] و کتاب مقدس[۳] بوده باشند. این اصطلاح در آیه ۳۵ سوره احقاف آمده است :

پس تو (ای پیامبر) در برابر تکذیب قومت صبر کن آن چنان که پیامبران اولوا العزم صبر کردند...

و معمولاً رسولانی که در آیه ۱۳ سوره شوری از آنها نام برده شده است، پیامبرانی صاحب شریعت یا اولوالعزم خوانده می شوند[۴]:

از [احکامِ] دین، آنچه را که به نوح در باره آن سفارش کرد، برای شما تشریع کرد و آنچه را به تو(محمد) وحی کردیم و آنچه را که درباره آن به ابراهیم و موسی و عیسی سفارش نمودیم که: «دین را برپا دارید و در آن تفرقه‌اندازی مکنید.»

پی نوشت ها[ویرایش]

  1. راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، بیروت، دارالشامیه، چاپ اول، ۱۴۱۴، ص ۵۶۵.
  2. عزیمت به معنای حکم و شریعت : ترجمه المیزان، ج18، ص332
  3. مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، بیروت، موسسه الوفا، چاپ دوم، ۱۴۰۳، ج۱۱، ص۳۵.
  4. ترجمه تفسیر المیزان، جلد ۱۸ صفحه 39

منابع[ویرایش]

  • ترجمه تفسیر المیزان
  • بحار الانوار