ابولهب

ابولهب کنیه‌ای است که قرآن (سوره تبت آیه ۱) و مسلمین بر یکی از عموهای محمد بن عبدالله (پیامبر اسلام) اطلاق کرده‌اند. نام حقیقی او عبدالعزی بن عبدالمطلب بود که در ۲۴ رمضان سال ۲ ه.ق درگذشت. این مرد تا هنگام مرگ یکی از بزرگترین و سخت‌ترین دشمنان ملی پیغمبر اسلام بود و می‌توان علت این دشمنی را که مخالفت با عصبیت قومی و خانوادگی عرب بود از ام‌جمیل همسر ابولهب دانست که دختر حرب بن امیه و خواهر ابوسفیان است.در سوره ی تبت در قرآن کریم درباره ی او اینگونه سخن رفته است: بریده با هر دو دستان ابولهب که هر گز مال و ثروتش به حالش سودی نبخشید. (علت گفتن این جمله از جانب خداوند احتمالا به آن دلیل است که ابولهب تمام ثروت و مال خودش را صرف مبارزه با دین اسلام و محمد(ص) کرده بود.) و سرنوشت او در قرآن اینگونه بیان شده است که خداوند او و همسرش را همانند هیزم های جهنم می کند و می سوزاند.

منبع

• دایرةالمعارف اسلامی، محمدرسول فرهنگ‌خواه، نشر عطائی، ۱۳۵۹، صفحه ۱۸.
• قرآن کریم