هود (پیامبر)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

هودبه معنای هدایت یافته (در زبان عبری ٬نامش عابر است) از نسل نوح بود و برای هدایت قوم عاد که در سرزمینی حاصل خیز زندگی می‌کردند٬برگزیده شده بود.او را مردی بازرگان و ثروتمند با چهره‌ای زیبا توصیف کرده‌اند.محل زندی قوم عاد را برخی٬سرزمین میان عمان تا حضر الموت می‌دانند.همچنین قوم عاد شامل ده قبیله بودند که از لحاظ ساخت و ساز کاخ‌ها در آن زمان بی‌نظیر بودند٬اما به بت پرستی روی آورده بودند.

حضرت هود آنها را به پرستش خدای یکتا و عدم بت پرستی فراخواند٬اما قوم عاد از وی معجزه خواستند.حضرت هود نیز فرمودند که معجزهٔ من این است که شما با تمام امکاناتتان نمی‌توانید به من صدمه بزنید و خدا حافظ من است.و در عمل نیز چنین شد و قوم عاد نتوانست صدمه‌ای به هود بزند و خودشان به علت ادامه دادن به ظلم و ستم گرفتار عذاب الهی شدند.

عذاب قوم عاد در واقع طوفان شنی مهیب و عظیم بود که هفت شبانه روز وزید و تمام شن‌های اطراف بر سر خانه‌ها و باغ‌های قوم عاد فرو ریخت و آنها را در زیر آن مدفون کرد.در قرآن سوره‌ای نیز به نام آن حضرت وجود دارد و در سوره‌های اعراف و شعراء نیز از وی سخن به میان آمده است. آن حضرت چهارصد سال زندگی کرد و بعد از ٬از بین رفتن قوم عاد در مکه ساکن شد تا وفات یافت.مرقد او در حضرموت است.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. جوادی آملی٬عبدالله.تفسیر موضوعی قرآن(سیره پیامبران در قرآن).قم؛ اسراء چاپ اول ۱۳۷۶.