تنخ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
صفحه‌ای از تنخ نوشته شده در قرن یازدهم میلادی به همراه تفسیر به زبان آرامی (ترگم)

تنخ (به عبری: תנ"ך)، نام عبری کتاب مقدس یهودیان است که نزد مسیحیان، تورات عبری خوانده می‌شود و با برخی تغییرات و اضافات با عنوان عهد عتیق در کتاب مقدس مسیحیان جای گرفته است و مشتمل بر سه بخش است:

تنخ در حقیقت کلمه‌ای است که از ترکیب حرف نخست این سه واژه در زبان لاتین ساخته شده است.

نامهای کتابهای تورات[ویرایش]

نامهای درون هلالین عنوانی است که در نزد مسیحیان به کار می‌رود.

تورات[ویرایش]

نوییم[ویرایش]

نوشتار اصلی: نوییم


نوییم ریشونیم[ویرایش]

با نبوت یهوشوع یا ورود بنی اسرائیل به سرزمین مقدس شروع می‌شود و تاریخچه اقوام بنی‌اسرائیل را پس از آن بیان می‌کند.

از رخدادهای زمان داورانی چون دوورا و گیدعون و شیمشون که پس از یوشع رهبری مردم را به عهده گرفتند سخن می‌گوید.

این کتاب به دوران پس از شوفطیم می‌پردازد. همچنین از به پادشاهی رسیدن شائول نخستین پادشاه بنی اسرائیل و سپس داوود سخن می‌گوید.

با شرح دوران پادشاهان بنی اسراُیل پس از داوود که از سلطنت سلیمان(سلیمان)است، آغاز می‌شود و تا خرابی بیت همیقداش اول به دست نبوکد نصر پادشاه بابل ادامه دارد.

کتب دوازده گانه[ویرایش]

کتوویم[ویرایش]

نوشتار اصلی: کتوویم

مقالات وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Tanakh»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۶ آوریل ۲۰۰۸).