حجرالاسود

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۲۱°۲۵′۲۱.۰۲″ شمالی ۳۹°۴۹′۳۴.۵۸″ شرقی / ۲۱.۴۲۲۵۰۵۶° شمالی ۳۹.۸۲۶۲۷۲۲° شرقی / 21.4225056; 39.8262722

Mohammed kaaba 1315.jpg

حَجَرالاَسود،(به عربی: حجر أسود، به‌معنای سنگ سیاه) (به انگلیسی: Black Stone) ، سنگی است سیاه‌رنگ که بر دیوار پایه کعبه از اماکن مقدس اسلامی در شهر مکه نصب شده‌است. حَجَرالاَسود سنگ شکسته‌ای است به قطر حدود ۵۰ سانتیمتر که امروزه تکه‌های آن با یک بَست نقره‌ای به هم نگه داشته شده‌است.[نیازمند منبع]

حاجیان هنگام طواف کعبه آن سنگ را لمس کرده و می‌بوسند. در نظر ایشان این کار شگون دارد (خوب است ).

تاریخچه[ویرایش]

در سال ۳۱۷ هجری قرمطیان به مکه هجوم بردند و حجر الاسود را نیز به سرزمین خود، احساء بحرین بردند و آن سنگ مدت بیست و دو سال در یک خانه نصب بود تا اینکه در سال ۳۳۹ در زمان حکومت مطیع لله عباسی با وساطت ابوعلی علوی، سنگ سیاه را که اکنون شکسته بود به مکه منتقل کرده و آنگاه به جایگاه خود نصب نمودند.[نیازمند منبع]

دیدگاه های مختلف[ویرایش]

دید شیعیان[ویرایش]

در باور مسلمانان شیعه این سنگ از بهشت آمده‌است (روایتی از امام محمد باقر) و ابراهیم نبی و پسرش اسماعیل آن را یافتند و در ساختن کعبه از آن استفاده کردند.[نیازمند منبع]

دیدگاه‌های علمی درباره منشا حجرالاسود[ویرایش]

جنس این سنگ منشا بحث‌های فراوانی گردیده‌است. تا کنون جنس این سنگ از بازالت، آگاتا، شیشه طبیعی و یا قطعه‌ای از یک شهاب آسمانی معرفی گردیده‌است.[۱] از مهمترین ویژگی‌های این سنگ شناور ماندن آن بر روی آب است که احتمال شهاب سنگ بودن آنرا افزایش می‌دهد. در سال ۱۹۸۰ الیزابت تامسون از دانشگاه کپنهاگ نظریه‌ای را مبنی بر اینکه سنگ از محلی به نام وبر در عمان به مکه حمل شده‌است، مطرح نمود. این منطقه محل برخورد یک شهاب سنگ به زمین در حدود ۶۰۰۰ سال پیش تشخیص داده شده‌است. اخیراً این نظریه به وسیله پژوهشگران موزه تاریخ طبیعی بریتانیا مورد شک قرار گرفته‌است.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. Burke, John G. (1991). Cosmic Debris: Meteorites in History. University of California Press. pp. 221–223. ISBN 978-0-520-07396-8.
  2. Grady, Monica M.; Graham, A.L. (2000). Grady, Monica M.. ed. Catalogue of meteorites: with special reference to those represented in the collection of the Natural History Museum, London. 1. Cambridge University Press. p. 263. ISBN 978-0-521-66303-8.
  • المعارف و المعاریف، ج ۲، ص ۶۹۳؛ وسائل الشیعه، ج ۹، ص ۴۰۲؛
  • تاریخ تحلیلی اسلام، شهیدی، ص ۴۰.
  • ویکی‌پدیای انگلیسی.
  • برگرفته از دانشنامه رشد.