حجرالاسود
مختصات: ۳۴٫۵۸″ ۴۹′ ۳۹°شرقی ۲۱٫۰۲″ ۲۵′ ۲۱°شمالی / ۳۹٫۸۲۶۲۷۲۲غرب ۲۱٫۴۲۲۵۰۵۶جنوب
حَجَرالاَسود، (به عربی: حجر أسود، بهمعنای سنگ سیاه)، سنگی است سیاهرنگ که بر دیوار پایه کعبه از اماکن مفدس اسلامی در مکه نصب شده است. حَجَرالاَسود سنگ شکستهای است به قطر حدود ۵۰ سانتیمتر که امروزه تکههای آن با یک بَست نقرهای به هم نگه داشته شده است.
پرستش شهابسنگها در دوران پیش از اسلام در عربستان رواج داشته و تاریخدانان غیرمسلمان این رسم را بازمانده از آن دوران میدانند.
حاجیان هنگام طواف کعبه آن سنگ را لمس کرده و میبوسند. در نظر ایشان این کار شگون دارد (خوب است ).
محتویات |
[ویرایش] دیدگاه مسلمانان نسبت به این سنگ
[ویرایش] دید شیعیان
در باور مسلمانان این سنگ از بهشت آمده است (روایتی از امام باقر) و ابراهیم و پسرش اسماعیل آن را یافتند و در ساختن کعبه از آن استفاده کردند.
در سال ۳۱۷ هجری قرمطیان به مکه هجوم بردند و حجر الاسود را نیز به سرزمین خود، احساء بحرین بردند و آن سنگ مدت بیست و دو سال در آن جا بود تا اینکه در سال 339 در زمان حکومت مطیع لله عباسی با وساطت ابوعلی علوی، سنگ سیاه را که اکنون شکسته بود به کوفه منتقل کرده و آنگاه به جایگاه خود نصب نمودند.
[ویرایش] دیدگاه های علمی درباره منشا حجرالاسود
جنس این سنگ منشا بحث های فراوانی گردیده است. تا کنون جنس این سنگ از بازالت، آگاتا، شیشه طبیعی و یا قطعه ای از یک شهاب آسمانی معرفی گردیده است.[۱] از مهمترین ویژگی های این سنگ شناور ماندن آن بر روی آب است که احتمال شهاب سنگ بودن آنرا افزایش می دهد. در سال 1980 الیزابت تامسون از دانشگاه کپنهاگ نظریه ای را مبنی بر اینکه سنگ از محلی به نام وبر در عمان به مکه حمل شده است، مطرح نمود. این منطقه محل برخورد یک شهاب سنگ به زمین در حدود 6000 سال پیش تشخیص داده شده است. اخیرا این نظریه به وسیله پزوهشگران موزه تاریخ طبیعی بریتانیا مورد شک قرار گرفته است.[۲]
[ویرایش] منابع
- ↑ Burke, John G. (1991). Cosmic Debris: Meteorites in History. University of California Press. pp. 221–223. ISBN 9780520073968.
- ↑ Grady, Monica M.; Graham, A.L. (2000). Grady, Monica M.. ed. Catalogue of meteorites: with special reference to those represented in the collection of the Natural History Museum, London. 1. Cambridge University Press. p. 263. ISBN 9780521663038.
- المعارف و المعاریف، ج ۲، ص ۶۹۳؛ وسائل الشیعه، ج ۹، ص ۴۰۲؛
- تاریخ تحلیلی اسلام، شهیدی، ص ۴۰.
- ویکیپدیای انگلیسی.
- برگرفته از دانشنامه رشد.
[ویرایش] پیوند به بیرون
